آثار و برکات زیارت امام حسین(ع) در روایات

در روایات، به زیارت امام حسین علیه السلام

بسیار تاکید شده

و ثواب بسیار زیادی برای آن شمرده‌اند.

از جمله آنکه فرموده‌اند:

هر کس امام حسین علیه السلام را زیارت کند از روی اشتیاقی که به او دارد،

خدا برایش هزار حج مقبول

و هزار عمره مبرورة می‌نویسد.

یکی از برترین و پرفضیلت ترین اعمال،

زیارت امام حسین علیه السلام در کربلا است

برخی از فضائل،

آثار وبرکات آن زیارت که در روایات به آنها

اشاره شده عبارت اند از:

* اگر مردم می دانستند...
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی‏جَعْفَرٍ ع قَالَ لَوْ یَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِی زِیَارَةِ الْحُسَیْنِ ع مِنَ الْفَضْلِ لَمَاتُوا شَوْقاً وَ تَقَطَّعَتْ أَنْفُسُهُمْ عَلَیْهِ حَسَرَاتٍ قُلْتُ وَ مَا فِیهِ قَالَ مَنْ زَارَهُ شَوْقاً إِلَیْهِ کَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَلْفَ حَجَّةٍ مُتَقَبَّلَةٍ وَ أَلْفَ عُمْرَةٍ مَبْرُورَةٍ وَ أَجْرَ أَلْفِ شَهِیدٍ مِنْ شُهَدَاءِ بَدْرٍ وَ أَجْرَ أَلْفِ صَائِمٍ وَ ثَوَابَ أَلْفِ صَدَقَةٍ مَقْبُولَةٍ وَ ثَوَابَ أَلْفِ نَسَمَةٍ أُرِیدَ بِهَا وَجْهُ اللَّهِ
محمد بن مسلم از امام باقر علیه السلام روایت کرده:

اگر مردم می دانستند،

زیارت امام حسین علیه السلام

چقدر فضیلت و ثواب دارد،

بدرستیکه از شوق می مردند

و نفسهایشان از روی حسرت بند می آمد.

گفتم: چقدر فضیلت دارد،

حضرت فرمودند:

هر کس امام حسین علیه السلام را زیارت کند از روی اشتیاقی که به او دارد،

خدا برایش هزار حج مقبول

و هزار عمره مبرورة و اجر هزار شهید

از شهداء بدر و اجر هزار روزه دار

و ثواب هزار صدقه قبول شده

و ثواب هزار بنده آزاد کردن که مراد از آن رضای خدا باشد،می نویسد.

( وسائل الشیعه/ ج14/ص453)

* کمترین ثواب زائر کربلا

قَالَ أَبُو الْحَسَنِ مُوسَى ع أَدْنَى مَا یُثَابُ بِهِ زَائِرُ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع بِشَطِّ الْفُرَاتِ إِذَا عَرَفَ حَقَّهُ وَ حُرْمَتَهُ وَ وَلَایَتَهُ أَنْ یُغْفَرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ
- امام موسی بن جعفر علیه السلام فرمودند: کمترین آنچه از ثواب که به زائر اباعبدلله علیه السلام کنار نهر فرات داده می شود آنگاه که حق و حرمت و ولایت او را بشناسد، این است که آنچه از گناهان پیش فرستاده و بعداً می فرستد (گناهان گذشته و آینده او) آمرزیده می شود.(الکافی/ ج4/ص582)
* استغفار اهل بیت(علیهم السلام)برای زائران
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرَبْنَ مُحَمَّدٍ ع یَقُولُ إِنَّ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ ع عِنْدَ رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ یَنْظُرُ إِلَى مَوْضِعِ مُعَسْکَرِهِ وَ مَنْ حَلَّهُ مِنَ الشُّهَدَاءِ مَعَهُ وَ یَنْظُرُ إِلَى زُوَّارِهِ وَ هُوَ أَعْرَفُ بِهِمْ وَ بِأَسْمَائِهِمْ وَ أَسْمَاءِ آبَائِهِمْ وَ دَرَجَاتِهِمْ وَ مَنْزِلَتِهِمْ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ أَحَدِکُمْ بِوَلَدِهِ وَ إِنَّهُ لَیَرَى مَنْ سَکَنَهُ فَیَسْتَغْفِرُ لَهُ وَ یَسْأَلُ آبَاءَهُ ع أَنْ یَسْتَغْفِرُوا لَهُ وَ یَقُولُ لَوْ یَعْلَمُ زَائِرِی مَا أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ لَکَانَ فَرَحُهُ أَکْثَرَ مِنْ غَمِّهِ وَ إِنَّ زَائِرَهُ لَیَنْقَلِبُ وَ مَا عَلَیْهِ مِنْ ذَنْبٍ
امام صادق علیه السلام فرمودند: همانا حسین بن علی علیهما السلام از نزد پروردگارش نگاه می کند به موضع اردوگاهش و محلی که شهدا با او قرار دارند و به زائرانش نیز نظر می اندازد، در حالی که ایشان بخوبی آنها را و نامهایشان و نام پدرانشان و درجات آنها و منزلت آنها را نزد خداوند، بهتر از احدی از شما نسبت به فرزندانش می شناسد، و بدستیکه امام حسین علیه السلام می بینید چه کسی ساکن کربلا شده (جهت زیارت) و برای او استغفار می کند و از پدران بزرگوارش می خواهد برای او استغفار کنند و می فرماید: اگر زائر من می دانست، آنچه را که خداوند برای او مهیا نموده است شادیش بیشتر از غمش می شد و همانا زائر امام حسین علیه السلام از زیارت برمی گردد در حالیکه هیچ گناهی بر او باقی نمی ماند.(وسائل الشیعه/ج14/ص423)
* شادی دل اهل بیت(علیهم السلام)
عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ ...ٍ وَ لَوْ یَعْلَمُ الزَّائِرُ لِلْحُسَیْنِ ع مَا یَدْخُلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ص مِنَ الْفَرَحِ وَ إِلَى أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ إِلَى فَاطِمَةَ وَ إِلَى الْأَئِمَّةِ ع وَ الشُّهَدَاءِ مِنَّا أَهْلَ الْبَیْتِ وَ مَا یَنْقَلِبُ بِهِ مِنْ دُعَائِهِمْ لَهُ وَ مَا لَهُ فِی ذَلِکَ مِنَ الثَّوَابِ فِی الْعَاجِلِ وَ الْآجِلِ وَ الْمَذْخُورِ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ لَأَحَبَّ أَنْ یَکُونَ مَا ثَمَّ دَارَهُ مَا بَقِیَ وَ إِنَّ زَائِرَهُ لَیَخْرُجُ مِنْ رَحْلِهِ فَمَا یَقَعُ قَدَمُهُ عَلَى شَیْ‏ءٍ إِلَّا دَعَا لَهُ فَإِذَا وَقَعَتِ الشَّمْسُ عَلَیْهِ أَکَلَتْ ذُنُوبَهُ کَمَا تَأْکُلُ النَّارُ الْحَطَبَ وَ مَا تُبْقِی الشَّمْسُ عَلَیْهِ مِنْ ذُنُوبِهِ شَیْئاً فَیَنْصَرِفُ وَ مَا عَلَیْهِ ذَنْبٌ وَ قَدْ رُفِعَ لَهُ مِنَ الدَّرَجَاتِ مَا لَا یَنَالُهُ الْمُتَشَحِّطُ فِی دَمِهِ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ یُوَکَّلُ بِهِ مَلَکٌ یَقُومُ مَقَامَهُ وَ یَسْتَغْفِرُ لَهُ حَتَّى یَرْجِعَ إِلَى الزِّیَارَةِ أَوْ یَمْضِیَ ثَلَاثُ سِنِینَ أَوْ یَمُوتَ وَ ذَکَرَ الْحَدِیثَ بِطُولِهِ
- از امام صادق علیه السلام روایت شده: اگر زائر امام حسین علیه السلام می دانست بواسطه این زیارت که چقدر شادی و سرور بر رسول خدا (صلی الله علیه وآله) و بر امیرالمؤمنین علیه السلام و بر حضرت فاطمه (علیهاالسلام) و به شهدا از ما اهل بیت وارد می آید و اگر می دانست آنچه از دعای ایشان بواسطه زیارتش، هنگامیکه برمی گردد و آنچه را که از ثواب در همین دنیا و در آخرت خواهد داشت و آنچه را که برای او پیش خداوند ذخیره شده است، هر آینه دوست می داشت که آنجا (کربلا) خانه اش می بود و همانا زائر امام حسین علیه السلام از این مسافرتش بر می گردد و گامش بر روی چیزی نمی آید مگر اینکه برای او دعا می کند و هنگامیکه خورشید بر او می تابد، گناهانش را از بین می برد، همانطور که آتش هیزم را از می سوزاند، خورشید چیزی از گناهان او باقی نمی گذارند، پس برمی گردد در حالیکه هیچ گناهی بر او نیست و برای او درجاتی رفیع خواهد شد که کسی که در خون خود، در راه خدا غوطه ور است بدان نمی رسد و فرشته ای بجای او موکل خواهد شد و برای او استغفار می کند، تا اینکه دوباره به زیارت برگردد،یا اینکه 3 سال بگذرد یاتا وقتی که بمیرد.(مستدرک الوسائل/ج10/ص343)
* برکت در روزی و طول عمر
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ مُرُوا شِیعَتَنَا بِزِیَارَةِ قَبْرِ الْحُسَیْنِ ع فَإِنَّ إِتْیَانَهُ یَزِیدُ فِی الرِّزْقِ وَ یَمُدُّ فِی الْعُمُرِ وَ یَدْفَعُ مَدَافِعَ السُّوءِ وَ إِتْیَانَهُ مُفْتَرَضٌ عَلَى کُلِّ مُؤْمِنٍ یُقِرُّ لَهُ بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ
- امام باقر علیه السلام فرمودند: شیعیان ما را به زیارت امام حسین علیه السلام امر کنید، چرا که زیارتش روزی را افزون می کند و عمر را طولانی می گرداند و بلاها و بدیها را دفع می کند و زیارت کردن امام حسین علیه السلام بر هر مومنی که اقرار به امامت او از جانب خدا داشته باشد،واجب است.(تهذیب الاحکام/ج6/ص42)
* ضمانت امیرالمؤمنین(علیه السلام)
عن أبی عبد الله ع قال إن لله عز و جل ملائکة موکلین بقبر الحسین ع فإذا هم الرجل بزیارته أعطاهم ذنوبه فإذا أخطأ محوها ثم إذا أخطأ ضاعفوا له حسناته فما تزال حسناته تضاعف حتى توجب له الجنة ثم اکتنفوه فقدسوه‏ و ینادون ملائکة السماء أن قدسوا زوار قبر حبیب حبیب الله فإذا اغتسلوا ناداهم محمد ص یا وفد الله أبشروا بمرافقتی فی الجنة ثم ناداهم أمیر المؤمنین علی (ع) أنا ضامن لحوائجکم و دفع البلاء عنکم فی الدنیا و الآخرة ثم اکتنفوهم عن أیمانهم و عن شمائلهم حتى ینصرفوا إلى أهالیهم
امام صادق علیه السلام فرمودند: همانا برای خداوند عزوجل ملائکه ای موکل نزد قبر امام حسین علیه السلام می باشد، هنگامیکه احدی قصد زیارتش را می نماید، گناهانش را به آنها عطا می کند و همینکه گام برمی دارد آن گناهان را محو می کند، پس هنگامیکه گام برمی دارد حسناتش را مضاعف می نماید، همچنان حسنات او مضاعف می گردد تا اینکه بهشت بر او واجب می شود، سپس او را میان خود در برمی گیرند و او را مقدس می گرداند و ملائکه آسمان ندا می کنند که زوار قبر حبیب و حبیب خداوند را مقدس بدارید، هنگامیکه غسل می کنند حضرت محمد (ص) آنرا ندا می کند.

بشارت باد شما را بر همراهی با من در بهشت پس آنها را امیرالمؤمنین علیه السلام ندا می کند من حوائج شما و دفع بلا از شما را در دنیا و آخرت ضامن هستم پس آن ملائکه زائران را از جانب راست ایشان و چپ ایشان، آنها در بر می گیرند تا اینکه به سوی اهل خود برمی گردند.( ثواب الاعمال /ص92 )

آثار و برکات اطعام و احسان به زائران حسینی

(علیه السلام)

آموزش و مهارت افزایی›منبرهای مکتوب›مباحث اخلاقی

آموزش و مهارت افزایی›منبرهای مکتوب›مناسبتهای قمری›صفر المظفر

فیش منبر اربعین حسینی / قسمت هفتم

اطعام تأثیر عمیقی در استحکام ارکان برادری در جامعه دارد و آن را باید نظیر هدیه، دست دادن و تبسم در اجر و ثواب و آثار اجتماعی دانست.
اجتماع دوستان بر سر یک سفره در برانگیختن روح دوستی و نزدیکی میان آن ها بسیار با اهمیت است. چنین جمعی از مجلس بر نمیگردند، جز اینکه در بازگشت دل های آنان از محبت لبریز و نفوسشان سرشار از مودت نسبت به یکدیگر می شود و همگی ممنون فردی هستند که آن ها را مورد لطف قرار داده و مشمول فضل و احسان خودساخته است و درنتیجه بر محبت و مودت خویش نسبت به او می افزایند

ایجاد انگیزه[۱]
سید بحر العلوم به قصد زیارت سامرا در حال حرکت بود و در بین راه، درباره این مسئله فکر می کرد که چگونه گریه برای امام حسین (علیه السلام) گناهان را می آمرزد! در همان حال، به ناگاه اسب سوار عربی را در کنار خود حاضر دید. ایشان به سید بحر العلوم سلام کرد و فرمود: «جناب سید! شما را در حال فکر می بینم، به چه می اندیشی؟ اگر مسئله علمی است، مطرح بفرمایید، شاید من هم بی اطلاع نباشم.»
سید بحر العلوم در جواب گفت: «در این اندیشه ام که چگونه و بر چه اساس، حق تعالی این همه ثواب به زائران و گریه کنان حضرت سیدالشهدا (علیه السلام) عطا می کند؛ تا جایی که در ازای هر قدمی که زائر او بر می دارد، ثواب یک حج و عمره در نامه عملش نوشته می شود و در ازای یک قطره اشک بر مظلومیت او تمام گناهان صغیره و کبیره اش آمرزیده می شود؟!»
آن مرد عرب فرمود: «از این همه فضیلت برای زائران و گریه کنان آن حضرت تعجب مکن! اینک برای شما مثالی می آورم تا مشکلت حل شود: سلطانی به همراه خادمان و غلامان خویش به شکار رفت. در صحرا و بیابان به دنبال شکاری افتاد تا جایی که همراهان خود را گم کرد. پس از مدتی سرگردانی، در حالی که گرسنگی و تشنگی بر او غلبه کرده بود، از دور چادر سیاهی را مشاهده کرد. خود را به آن خیمه و چادر رسانید. در آن، پیرزنی را با پسرش دید که در گوشه ای از خیمه شان بز شیردهی را نگهداری می کردند که با مصرف شیر آن، زندگی خود را می گذراندند. آن مادر و پسر، با ورود سلطان، با آنکه او را نمی شناختند، برای احترام ورود مهمان و اکرام و اطعام او، بز را دوشیدند و آنگاه سرش را بریدند و بریان کردند؛ چرا که برای پذیرایی از مهمان هایش چیز دیگری نداشتند.
سلطان با نوشیدن شیر آن بز و تناول از گوشت کباب شده اش، از مرگ حتمی نجات یافت و شب در همان خیمه به استراحت پرداخت.
روز بعد، سلطان همراهان خویش را یافت و دستور داد آن پیرزن و پسرش را با احترام و عزت فراوان به بارگاهش آوردند. آنگاه وزیران و مشاوران خود را در مجلس عمومی حاضر ساخت و خطاب به آنان گفت: «دیروز در شکارگاه از غلامان خود دور افتادم. تشنه و گرسنه، گرمازده و خسته، در بیابان سرگردان شده بودم که به خیمه این پیرزن برخوردم. تمام دارایی این پیرزن و پسرش بزی بود که از شیر آن گذران زندگی می کردند. بز را کشتند و کباب کردند و برای من حاضر ساختند، در حالی که مرا هرگز نشناخته بودند. حال بگویید به این پیرزن و پسرش چه چیزی عطا کنم تا آن محبتشان را تلافی کرده باشم؟»
یکی گفت: «صد گوسفند به ایشان عطا کنید! یکی از وزیران گفت: صد گوسفند و صد اشرفی به آن ها ببخشید!»
یکی از حاضران گفت: «فلان مزرعه را به آن ها هدیه کنید!» در این حال، سلطان گفت: «بدانید که هرچه به ایشان دهم بازهم کم است؛ چرا که اینان هرچه را داشتند، برای من فدا کردند و من نیز می بایست هرچه از سلطنت، ثروت و تاج وتخت دارم، به ایشان بدهم تا مقابله به مثل کرده باشم.»
بیان آن سید اسب سوار به اینجا که رسید، خطاب به سید بحر العلوم فرمود: «جناب بحر العلوم! حضرت سیدالشهدا (علیه السلام) هر آنچه که از مال ومنال، اهل وعیال، پسر و برادر، دختر و خواهر و سر و پیکر که داشت، همه را در راه خدا فدا ساخت. پس در این حال، اگر خداوند به زیارت کنندگان و گریه کنان او آن همه اجر و ثواب عطا نماید، نباید تعجب کرد.»
آن تک سوار عرب، چون این مطلب را فرمود، به ناگاه از نظر سید غایب شد.[۲]

متن و محتوا
حقیقت این است که امام حسین (علیه السلام) هر چه داشته در راه خداوند بذل نموده و این حرکت حضرت در پیشگاه خداوند متعال دارای منزلت و جایگاه والایی است و هر حرکت و جوششی هم که در پی این حرکت حسینی (علیه السلام) شکل گیرد، دارای بهره و پاداش فراوان است؛ یعنی اگر ما یاد و خاطره امام حسین (علیه السلام) را زنده نگه داریم و یا اینکه به زائران آن حضرت خدمتی کنیم، خداوند در برابر کار مثل کاه ما برای ابی عبدالله (علیه السلام) پاداشی همچو کوه می دهد (اَحد ما را اُحد می کند) مخصوصاً اگر این اقدام کوچک ما مورد رضایت حضرت حق باشد (خالصانه انجام شود).
«طعام دادن» یکی از مواردی است که محبوب و مورد رضای خداوند حکیم می باشد. امام باقر (علیه السلام) فرمودند: «إِنَّ الله عَزَّ وَجَلَّ یُحِبُّ إِطْعَامَ الطَّعَامِ وَ إِرَاقَةَ الدِّمَاءِ[۳]؛ خداوند عزوجل طعام دادن و قربانی کردن را دوست دارد.»
در اهمیت و منزلت اطعام همین بس که پروردگار عالمیان، خود را اطعام کننده مخلوقات معرفی می کند «وَ هُوَ یُطْعِمُ وَ لا یُطْعَمُ[۴]؛ اوست که اطعام و روزى می دهد و از کسى روزى نمی گیرد.»
فقها و علمای اسلام طعام دادن را یکی از انواع کفاره ها بر می شمارند که انسان می تواند به وسیله آن، گناهانش را بشوید و با آن خود را پاک کند. این مستحب الهی مانند سایر مستحبات در اسلام هم فایده دنیوی و هم سود اخروی دارد.

آثار و برکات اطعام
الف) آثار دنیوی
اطعام راهی است برای به دست آوردن دوستان و برادران بیشتر و به استحکام پیوندهای اجتماعی کمک می کند.
اطعام تأثیر عمیقی در استحکام ارکان برادری در جامعه دارد و آن را باید نظیر هدیه، دست دادن و تبسم در اجر و ثواب و آثار اجتماعی دانست.
اجتماع دوستان بر سر یک سفره در برانگیختن روح دوستی و نزدیکی میان آن ها بسیار با اهمیت است. چنین جمعی از مجلس بر نمیگردند، جز اینکه در بازگشت دل های آنان از محبت لبریز و نفوسشان سرشار از مودت نسبت به یکدیگر می شود و همگی ممنون فردی هستند که آن ها را مورد لطف قرار داده و مشمول فضل و احسان خودساخته است و درنتیجه بر محبت و مودت خویش نسبت به او می افزایند.
علاوه بر آن اطعام دادن می تواند زمینه ای برای خدمت به نیازمندان و تعدیل ثروت اغنیا باشد.
ب) آثار اخروی
از نظر اخروی اطعام به صورت عام جایگاه ویژه ای در روایات و به صورت خاص یعنی اطعام زائران ابی عبدالله الحسین (علیه السلام) جایگاه ویژه تری دارد.

اطعام عام
منظور از اطعام عام در اینجا، هر اطعامی است که در راه خداوند صرف شود. این نوع اطعام آثار فراوانی به همراه دارد. پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله) می فرمایند: «الْبَیْتُ الَّذِی یُمْتَارُ مِنْهُ الْخَیْرُ وَ الْبَرَکَةُ أَسْرَعُ إِلَیْهِ مِنَ الشَّفْرَةِ فِی سَنَامِ الْبَعِیرِ[۵]؛ خیر و برکت به خانه ای که در آن اطعام می شود، سریعتر از سرعت فرو رفتن تیغ در کوهان شتر می رسد.»
امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) چنین می فرمایند: «فَمَنْ آتاهُ اللّهُ مالاً فَلْیَصِلْ بِهِ الْقَرابَةَ وَلْیُحْسِنُ مِنْهُ الضِّیافَةَ[۶]؛ کسى که خداوند مالى به او عنایت کرد، باید به اقوامش کمک کند، مهمانىِ شایسته ای برگزار نماید.»
امام صادق (علیه السلام) درباره ثواب و پاداش اطعام مؤمنان می فرماید: «مَنْ أَطْعَمَ مُؤْمِناً حَتَّى یُشْبِعَهُ لَمْ یَدْرِ أَحَدٌ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ مَا لَهُ مِنَ الْأَجْرِ فِی الْآخِرَةِ لَا مَلَکٌ مُقَرَّبٌ وَ لَا نَبِیٌّ مُرْسَلٌ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِین [۷]؛ هرکس مؤمنی را اطعام نماید و غذائی بخوراند تا او را سیر کند، هیچ یک از خلق خدا نمی تواند ثواب او را بشمارند، نه ملک مقرب و نه پیغمبر مرسل؛ مگر خداوند عالمیان»
روزی امام صادق (علیه السلام) به یکی از یاران خود به نام ثابت فرمودند: «یَا ثَابِتُ أَ مَا تَسْتَطِیعُ أَنْ تُعْتِقَ کُلَّ یَوْمٍ رَقَبَةً؛ ای ثابت آیا توان آزاد کردن برده ای را در هر روز نداری؟» ثابت گفت توان این کار را ندارم. حضرت فرمودند: «أَ مَا تَقْدِرُ أَنْ تُغَدِّیَ أَوْ تُعَشِّیَ أَرْبَعَةً مِنَ الْمُسْلِمِینَ؛ آیا توان اطعام نهار یا شام چهار نفر از مسلمین را نداری؟»
ثابت گفت: «أَمَّا هَذَا فَإِنِّی أَقْوَى عَلَیْهِ؛ این کار در توان من هست.» آنگاه حضرت فرمودند: «هُوَ وَ اللَّهِ یَعْدِلُ عِتْقَ رَقَبَةٍ[۸]؛ به خدا قسم این برابر آزاد کردن برده است.»
همان گونه که دادن طعام مستحب است، قبول آن از سوی دوستان و برادران نیز مستحب می باشد، حتی اگر تصمیم داریم روزه مستحبی بگیریم، ولی به میهمانی دعوت شدیم، بهتر آن است که دعوت برادرمان را پاسخ گوییم و در این هنگام هم ثواب روزه را خواهیم داشت و هم اجر قبول دعوت یک مؤمن را.
امام صادق (علیه السلام) می فرماید: «الْمُنْجِیَاتُ إِطْعَامُ الطَّعَامِ وَ إِفْشَاءُ السَّلَامِ وَ الصَّلَاةُ بِاللَّیْلِ وَ النَّاسُ نِیَامٌ[۹]؛ سه عامل است که انسان را از عذاب آخرت رهایی می بخشد: اطعام دادن، سلام کردن و نماز در شب به هنگامی که دیگران در خوابند.»
اگر در این حدیث دقت کنیم می بینیم که «اطعام» قبل از «نماز شب» ذکر شده و این نشان از اهمیت این امر در پیشگاه خداوند کریم دارد.

اطعام خاص
منظور از اطعام خاص، طعام دادن به زائران امام حسین (علیه السلام) است. اطعام زائران آن حضرت، مخصوصاً زائری که با عشق و پای پیاده رنج سفر را به جان خریده، نزد خداوند بسیار ارزشمند و با اهمیت است؛ چرا که خود این زائر در پیشگاه خداوند متعال محبوبیت دارد.
از علی صائغ نقل شده که امام صادق (علیه السلام) فرمود: ای علی! به زیارت حسین (علیه السلام) برو و آن را ترک مکن. علی صائغ می گوید: عرض کردم: چه ثواب و پاداشی برای زائرش دارد؟ امام فرمود: «مَنْ أَتَاهُ مَاشِیاً کتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةً وَ مَحَا عَنْهُ سَیئَةً وَ رَفَعَ لَهُ دَرَجَةً فَإِذَا أَتَاهُ وَکلَ اللَّهُ بِهِ مَلَکینِ یکتُبَانِ مَا خَرَجَ مِنْ فِیهِ مِنْ خَیرٍ وَ لَا یکتُبَانِ مَا یخْرُجُ مِنْ فِیهِ مِنْ سَیئٍ وَ لَا غَیرِ ذَلِک فَإِذَا انْصَرَفَ وَدَّعُوهُ وَ قَالُوا یا وَلِی اللَّهِ مَغْفُورٌ لَک أَنْتَ مِنْ حِزْبِ اللَّهِ وَ حِزْبِ رَسُولِهِ وَ حِزْبِ أَهْلِ بَیت رَسُولِهِ وَ اللَّهِ لَا تَرَی النَّارَ بِعَینِک أَبَداً وَ لَا تَرَاک وَ لَا تَطْعَمُک أَبَدا[۱۰]؛ کسی که به زیارت ایشان برود، خداوند به ازای هر قدمی، حسنه ای برایش می نویسد و از او گناهی را پاک می کند و یک درجه ارتقای رتبه پیدا می کند. پس وقتی به مرقد حسین (علیه السلام) رسید، خداوند دو فرشته را بر او مأمور می کند تا هرچه از خیر و خوبی و صلاح از دهانش خارج می شود، برایش بنویسند و اگر چیزی خواست که به صلاحش نبود، برایش ثبت نکنند و هنگامی که از زیارت باز می گردد، با او وداع کرده و می گویند: ای دوست خدا! بخشیده شدی؛ تو از حزب خدا و حزب پیامبرش و حزب اهل بیتش هستی. به خدا سوگند هرگز به چشم خودت آتش را نخواهی دید و آتش نیز تو را نمی بیند و نمی سوزاند.»
همچنین از امام باقر و صادق (علیهماالسلام) چنین نقل شده: «إِنَّ اللَّهَ عَوَّضَ الْحُسَینَ (علیه السلام) مِنْ قَتْلِهِ أَنَّ الْإِمَامَةَ مِنْ ذُرِّیتِهِ وَ الشِّفَاءَ فِی تُرْبَتِهِ وَ إِجَابَةَ الدُّعَاءِ عِنْدَ قَبْرِهِ وَ لَا تُعَدُّ أَیامُ زَائِرِیهِ جَائِیاً وَ رَاجِعاً مِنْ عُمُرِهِ[۱۱]؛ خداوند در برابر شهادت، به امام حسین (علیه السلام) چنین پاداشی داد: امامت در نسب او، شفا در تربت او، اجابت دعا در نزد قبر او و این که مدت زمان رفت و برگشت زائرانش، جزو عمرشان محاسبه نمی شود.»
وقتی زائر اباعبدالله نزد خداوند متعال این قدر محبوبیت دارد، پر واضح است که اطعام به چنین شخصی هم نزد حضرت حق، بسیار پر برکت و با ارزش است و مالی که در این مسیر هزینه شود، هفتاد برابر و هزار برابر برکت دارد.
شخصی به محضر امام صادق (علیه السلام) رسید و عرض کرد: «فَمَا لِلْمُنْفِقِ فِی خُرُوجِهِ إِلَیْهِ وَ الْمُنْفِقِ عِنْدَهُ؟ کسى که براى رفتن و زیارت نمودن امام حسین (علیه السلام) متحمل هزینه و خرج شده و نیز نزد قبر مطهّر پول خرج کند، چه اجرى دارد؟» «قَالَ دِرْهَمٌ بِأَلْفِ دِرْهَمٍ[۱۲]؛ حضرت فرمودند: در مقابل هر یک درهمى که خرج کرده، هزار درهم دریافت خواهد نمود.»
در مورد برکت و ثواب اطعام طعام در راه ابی عبدالله الحسین (علیه السلام) اگر روایتی هم نداشتیم همین که آن اقدامی که به نام امام حسین (علیه السلام) و در راه آن حضرت انجام می گیرد، محبوب خداوند باشد کفایت می کند؛ چراکه ایشان نزد خداوند متعال مقام و منزلتی وصف ناشدنی دارد؛ ضمن اینکه روایاتی هم در این باب به ما رسیده است.
روزی حضرت موسی (علیه السلام) عرضه داشت: «یَا رَبِّ، لِمَ فَضَّلْتَ أُمَّةَ مُحَمَّدٍ صلّی الله علیه وآله عَلَى سَائِرِ الْأُمَمِ؟ ای پروردگار من! چرا امت محمد (صلی الله علیه وآله) را بر دیگر امت ها برتری داده ای؟»
آنگاه خداوند متعال فرمود: «فَضَّلْتُهُمْ لِعَشْرِ خِصَالٍ؛ من ایشان را به سبب ده خصلت بر سایر امت ها برتری دادم.» موسی (علیه السلام) عرض کرد: آن ده خصلت چیست که به آن عمل می کنند تا بنی اسرائیل را به عمل به آن خصلت ها امر نمایم. خدای تعالی فرمود: الصَّلَاةُ وَ الزَّکَاةُ وَ الصَّوْمُ وَ الْحَجُّ وَ الْجِهَادُ وَ الْجُمُعَةُ وَ الْجَمَاعَةُ وَ الْقُرْآنُ وَ الْعِلْمُ وَ الْعَاشُورَاءُ؛ نماز، زکات، روزه، حج، جهاد، نماز جمعه، نماز جماعت، خواندن قرآن، علم و عاشورا.»
موسی (علیه السلام) گفت: «یَا رَبِّ وَ مَا الْعَاشُورَاءُ قَالَ الْبُکَاءُ وَ التَّبَاکِی عَلَى سِبْطِ مُحَمَّدٍ ص وَ الْمَرْثِیَةُ وَ الْعَزَاءُ عَلَى مُصِیبَةِ وُلْدِ الْمُصْطَفَى؛ پروردگارا، عاشورا چیست؟ فرمود: گریه کردن و یا خود را به گریه زدن برای سبط محمد (صلی الله علیه وآله) و مرثیه خواندن و تسلیت گفتن بر مصیبت فرزند مصطفی (صلی الله علیه وآله).»
خداوند متعال در ادامه فرمود: «ای موسی! بنده ای از بندگان من نیست که در روز عاشورا گریه کند و یا خود را به گریه بزند و یا بر مصیبت فرزند مصطفی عزاداری کند، مگر اینکه برای او بهشتی است که در آن جاویدان است و بنده ای از بندگان من نیست که از مالش در راه محبت پسر دختر پیامبرش غذایی و یا درهمی انفاق کند، مگر اینکه در دنیا هر درهم او را به ۷۰ درهم برکت دهم و در حالی که بخشیده شده و گناهان او را پوشانده ام در بهشت است.»[۱۳]
اطعام نمودن به زائران امام حسین (علیه السلام) نه تنها آثار پیشین را در پی دارد، بلکه مورد توجه و عنایت امام زمان (عج) نیز واقع می شود و حتی گاهی حضرت بر سفره چنین اطعامی حاضرشده و با دیگر مؤمنین غذا می خورند.
بر اساس مستندات معتبر امام زمان (عج) در طول تاریخ غیبت کبری، نامه های متعددی به علما و دوستان خود مرقوم فرموده اند، از جمله اینکه در سال ۱۴۰۴ هجری قمری، ایشان نامه ای با یک دنیا محبت به شیعیان خود فرستادند. شرح این نامه چنین است که امام جماعت یکی از مساجد لبنان به نام «مسجد السیده نرجس (سلام الله علیها)» و افراد هیئت امنای مسجد، قسم مؤکد یاد کرده اند که در این مسجد در ماه محرم به نام حضرت ابوالفضل العباس (علیه السلام)، مؤمنین را اطعام می نمودیم. برای این منظور و به عنوان شرکت مردم در ثواب این عمل، صندوقی در آن محل نصب کرده بودیم و چنانکه معمول است، صندوق دارای قفل بود و فقط روزنه باریکی داشت که بتوانند سکه یا اسکناسی تا کرده را داخل آن بیندازند.
پس از مدتی که آن را باز نمودیم، با کمال تعجب نامه ای به همراه یک شکلات بزرگ لبنانی در آن یافتیم که به هر صورت بخواهیم محاسبه نماییم، محال است که آن دو را از روزنه باریک، در صندوق داخل نموده باشند و فقط باید با معجزه ای این کار انجام شده باشد، زیرا کلید آن نیز فقط در دست خودمان بود. وقتی نامه را باز نمودیم، این جملات با ترتیب خاصی در آن نوشته شده بود: (لازم به تذکر است که آن خط مبارک، هیبت و عظمتی را در دل انسان ایجاد می کرد). «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَیَرَى اللَّهُ عَمَلَکُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ صَدَقَ اللهُ العَلیُ العَظِیم. أنَا المَهدِی المُنتَظَر اَقَمتُ الصَلَاهَ فِی مَسجِدِکُم وَ اَکَلتُ مِمّا اَکَلتُم وَ دَعَوتُ لَکُم» «فَاَدعُوا لِی بِالفَرَج» به نام خداوند بخشنده مهربان» (ای پیامبر ما به مردم بگو): هر عملی را که می خواهید انجام دهید، اما بدانید عمل شما را خدا و رسول او و مؤمنون (ائمه هدی علیهم السلام) می بینند. راست فرموده است خداوند بلندمرتبه باعظمت. من مهدی منتظر هستم. در مسجد شما نماز را برپا داشتم و از آنچه شما خوردید، من هم خوردم و برای شما دعا نمودم. پس شما هم برای فرج من دعا کنید.» پس از نقل این نامه، دوستان آن حضرت، از این همه لطف، اشک شوق می ریختند و گریه می کردند. در تأیید این نامه، چند روز بعد از این جریان، یکی از روحانیون معظم در حرم مطهر حضرت علی بن موسی الرضا (علیه السلام) به طور اتفاقی، تشرفی به محضر مقدس حضرت بقیه الله (عج) پیدا نموده و از آن حضرت درباره نامه فوق سؤال کرده بود که آن حضرت در جواب فرموده بودند: بلی آن نامه از ما می باشد.»[۱۴]

گریز و روضه
همیشه سنت علما این بوده که در خانه هایشان به طور هفتگی و در مناسبت ها روضه برگزار می کردند. مرحوم آیت الله شیخ محمد غروی اصفهانی (ره)، پنج شنبه ها در خانه اش روضه می گرفت و خودش کفش های مهمانان را جفت می کرده و چایی می ریخته و پذیرایی می کرده است. به ایشان می گفتند شما درس و بحث دارید. حال مناسبی ندارید. بگذارید کسی دیگر این کارها را بکند. ایشان می فرمودند: چون مجلس امام حسین (علیه السلام) است، می خواهم اسم من هم به عنوان نوکر امام حسین (علیه السلام) ثبت شود. شاید نماز شب هایم و درس و بحث هایم نگرفت، ولی می دانم این مجلس به جای محکمی بند است.»[۱۵]
یکی دیگر از علمای اصفهان در منزلش مجلس روضه و معمولاً دوستان، رفقا و شاگردانش خدمت و پذیرایی می کردند. یک روز این ها نیامدند و آقا خودش عبا را بر می دارد و چایی می ریزد و پذیرایی می کند. شب در خواب حضرت زهرا (سلام الله علیها) را دید که به او فرمودند که امروز شما نوکر ما شدید.[۱۶]
به خدا قسم نوکری امام حسین (علیه السلام) بر همه آقایی های عالم شرف دارد و قابل قیاس نیست. هر طور که شده اسم خودتان را در دستگاه این آقا بنویسید. مرحوم آیت الله مرعشی نجفی افتخارش این بود که خادم اهل بیت (علیهم السلام) است. همیشه در منزل و حسینیه ایشان مجلس روضه برقرار بود. وصیت ایشان هم که معروف است که دستور دادند دستمالی که برای امام حسین (علیه السلام) روی آن اشک می ریختند را با او دفن کنند.
چون در لحدم نکیر و منکر دیدند یک یک همه اعضای مرا بوییدند
دیدند که زمن بوی حسین می آید از آمدن خویش خجل گردیدند
حتی پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله) نیز در منزل خود برای امام حسین (علیه السلام) مجلس روضه برپا کرده است. ام سلمه مى گوید: روزی وارد خانه شدم، دیدم پیامبر پیراهن حسین (علیه السلام) را درآورده، سر حسین را روى بازویش گذاشته است، از ناف تا زیر گلوی حسین (علیه السلام) را مرتب بوسه مى زند و گریه مى کند، ام سلمه نمى دانست که چرا پیغمبر چنین مى کند، اما فکر کنم روز عاشورا فهمید که چرا آن حضرت اعضای حسینش را مى بوسیده است.
پرسید چه کار مى کنید یا رسول الله؟ فرمود: «أُقَبِّلُ مَوْضِعَ السُّیُوفِ مِنْک وَ أَبْکِی [۱۷] ؛ جاى شمشیرها را مى بوسم و گریه مى کنم.»
یا رسول الله! نبودی کربلا تا ببینی همین اعضای حسینت زیر سم اسب ها قرار گرفت ...

منابع:
[۱]. روش داستانی.
[۲]. العبقری الحسان، ج ۱، ص ۱۱۹.
[۳]. الکافی، ج ۴، ص ۵۱.
[۴]. انعام/۱۴.
[۵]. بحارالانوار، ج ۷۱، ص ۳۶۲.
[۶]. نهج البلاغه، خطبه ۱۴۲.
[۷]. الکافی، ج ۲، ص ۲۰۱.
[۸]. بحارالانوار، ج ۷۴، ص ۳۶۴.
[۹]. الیافی، ج ۴، ص ۵۱.
[۱۰]. بحارالانوار، ج ۹۷، ص ۲۴.
[۱۱]. وسایل الشیعه، ج ۱۴، ص ۴۲۳.
[۱۲]. کامل الزیارات، ص ۱۹۴.
[۱۳]. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج ۱۰، ص ۳۱۹.
[۱۴]. آثار و برکات حضرت امام حسین (علیه السلام)، ص ۱۹۸.
[۱۵]. نقل از استاد حسین انصاریان، نوشته شده در سایت معظلم له: ۳/۱۰/۱۳۹۱.
[۱۶]. همان.
[۱۷]. بحارالانوار، ج ۹۷، ص ۱۱۹.
-----------------------------------
به نقل از مرکز رسیدگی به امور مساجد

کلمات کلیدی:

اطعام زوار

احسان به زوار

زوار امام حسین

اطعام زائر امام حسین

اطعام زائر حسینی

آثار و برکات اطعام

برکات اطعام

آثار اطعام کلیک کنید

برکات خدمت به امام حسین علیه السلام

حضرت آیت الله بشیر النجفی از مراجع تقلید عراق

در جریان تشرف خود به زیارت

حرم مطهر امام حسین علیه السلام

گفتند:

خادمان آستان مقدس حسینی

از دو شرافت عمل و عامل برخوردارند.

خدمت به امام حسین(ع) شرافت و افتخاری است که

هیچ افتخاری به پای آن نمی رسد

و این افتخار نصیب خادمان امام حسین علیه السلام

شده است.

این مرجع تقلید ادامه دادند:

خدمت به امام حسین علیه السلام

موجب بزرگ شدن انسان و بالا رفتن مرتبه او می شود

و من از خداوند متعال می خواهم تمام حوائج و خواسته های شما را برآورده سازد.

زائر حسين اگر در آتش هم باشد نجات مي يابد

سيد بن طاووس عليه الرّحمه

از محمد بن احمد بن داوود نقل کرده است

که مي گفت:

من همسايه اي داشتم که او را علي بن محمد مي گفتند. گفت که من هر ماه يک مرتبه

به زيارت امام حسين (ع) مي رفتم.

و چون سنّم بالا رفت و جسمم ضعيف شد

مدّتي به کربلا نرفتم،

و بعد از مدّتي پياده روانه شدم،

و در مدّت چند روز به کربلا رسيدم،

زيارت کردم و نماز خواندم ادامه ... بازدید: 2465 فضيلت زيارت کربلا عبداللّه ابن حماد نقل مي کند: روزي امام صادق (ع) به من فرمود: اي حماد نزد شما فضيلتي هست که مثل آن به احدي داده نشده است. و گمان ندارم آن چنان که بايد آن را بشناسيد و بر او محافظت نمائيد! و قيام به حقّ آن کنيد. و از براي آن فضيلت اهلي هست که ايشان را براي آن کار نام برده اند، و به ايشان توفيق عطاء کرده اند، و اين رحمتي است که ادامه ... بازدید: 1881 خاک کربلا و هديه ملائک در روايات ميباشد که خداوند عالم خاک کربلا را تحفه و هديه حورالعين قرار داده است، چنانچه در کتاب شريف سفينة النّجاة روايت شده است که: هر گاه ملائک ملا اعلي و مقرب درگاه خداوند بر زمين نزول مي کنند حورالعين به ايشان ميگويند که از براي ما خاک کربلا و تسبيحي از آن ارض ‍ منوّر بياوريد. [1] . پی نوشتها : [1] سفينة النّجاة ص 56. منبع: داستانهايي از زمين کربلا ؛ ر- يوسفي ادامه ... بازدید: 1435 مأواي حسين اي زمين کربلا اينجا بود ماءواي من مي شود اي کربلا اينجا فزون غمهاي من کربلا بر روي تو عرش خدا بنهاده پا تا ببوسد خلق عالم خاک زير پاي من کربلا اينجا دگر وادي جانبازان بود قاب قوسين عون و جعفر،اکبر او" ادناي من کربلا وادي طور مصطفي اينجا بود غرق خون اينجا بيند خواهرم سيماي من کربلا اين سرزمين گلزار زهرا مي شود در کنار يکديگر پرپر شود گلهاي من از براي کشتن من شمر دون بي حيا ميزند با چکمه بر سينه سيناي ادامه ... بازدید: 2050 زمين کربلا به بهشت مي رود در کتاب کامل الزيارة ازفخرالسّاجدين حضرت زين العابدين عليه السلام روايت شده است که خداوند سبحان و تعالي کرب بلا را حرم امن و با برکت قرار داده بيست و چهار هزار سال قبل از آن که کعبه را خلق نمايد، و چون حقّ تعالي در ابتداي قيامت زمين را به زلزله در مي آورد، و زمين کربلا را با خاکش نوراني و صاف بالا برند. پس آن را بهترين باغ از باغهاي بهشت مي گرداند ادامه ... بازدید: 2008 مشايعت ملائک زائر کربلا را از حضرت امام جعفر صادق (ع) منقول است که: چون شخصي از خانه خود بيرون آيد به عزم زيارت حضرت امام حسين (ع) به سوي کربلا مشايعت کنند او را از هفتصد ملک از بالاي سر او و زير پاي او از جانب راست و چپ و پيش رو و پشت سر او تا او را به اهلش برسانند. پس چون زيارت کند آن حضرت را ندا کند او را منادي که: (گناهانت آمرزيده شد ادامه ... بازدید: 1359 کربلا و عزاخانه در بهشت براي امام حسين عليه السلام عزا خانه بسيار و گريه کننده بيشماري است پس در زير اين آسمان و تحت خورشيد درخشان عزا خانه اولي کربلاست، که باعث کرب و گيرائي قلوب همه انبياء و مؤمنين و محبّين و موالين ميشود تا روز قيامت. دوّم عزا خانه مخصوص آن بزرگوار بيت الصّراخ است، که در عرش عظيم الهي است که همه ملائکه در آن مکان رفيع الشّان با نوحه و ضجّه به عزاي آن عزيز زهرا ادامه ... بازدید: 1385 مباهات خدا بر زائر کربلا از ذريح محاربي منقول است که گفت: به حضرت امام جعفر صادق (ع) شکايت کردم آنچه به من مي رسد از قوم و فرزندان من هر گاه به ايشان نقل مي کنيم ثواب زيارت قبر حضرت امام حسين (ع) را تکذيب من مي کنند و مي گويند: تو دروغ مي بندي بر امام جعفر (ع) حضرت فرمود: اي ذريح! بگذار مردم را که به هر جا که خواهند بروند. والله، که حق تعالي مباهات مي ادامه ... بازدید: 2260 حضرت نوح و کربلا در کتاب شريف المشاهد شيخ شبستري (ره) روايت کرده که چون حضرت نوح عليه السلام کشتي را بنا نمود و صد هزار مسمار به کشتي زد تا اينکه پنج مسمار ماند حضرت نوح عليه السلام يکي از آن پنج مسمار را برداشت. فاَ شرَقَ بِيَدِهِ وَ اَضاءَ کَما يَضئ الکَواکِبَ الدُّريه في اُفُق السَّماء. پس آن مسمار در دست نوح روشن شد چنانکه ستاره رخشان در افق آسمان درخشنده مي شود. فتحيّر نوح فانطق الله المسمار بلسان طلق ادامه ... بازدید: 1097 زيارت کربلا و ايمان ابو جعفر خضرمي از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت کرده است که: قال: سمعت يقول محمّد بن علي عليه السلام من ارادَ اَن يعلم انّه من اهل الجنّة فيعرفن حبّنا علي قلبه فان قبل فهو مؤمن و من کان لنا محبّا فليس فليرغب في زيارة الحسين عليه السلام و فمن کان للحسين عليه السلام محبّا و زوّارا ما يجب لنا اهل بيت و کان من اهل الجنّة و من لم يکن زوّرا کان ناقص ادامه ... بازدید: 2855 تربت کربلا در زمان حضرت صادق عليه السلام زن زانيه اي بود که هر وقتي بچه اي از طريق نا مشروع مي زائيد به تنور مي انداخت. و آنها را مي سوزاند، تا اين که اجلش رسيد و مرد. اقربا و خويشان او زن را غسل و کفن کردند و نماز برايش خواندند و به خاکش سپردند، ولي يک وقت متوجّه شدند زمين جنازه اين زن بد کاره را قبول نمي کند و به بيرون انداخت، آن عده ادامه ... بازدید: 2502 هشت خاصيت زمين کربلا تربت حضرت سيد الشّهداء بر اساس روايات موثّق آثار فراواني دارد، از آن جمله: 1 - طبق روايات رسيده سجده کردن بر تربت حضرت حسين عليه السلام موجب قبولي نماز است، که امام صادق عليه السلام مي فرمايد: السُّجُودُ عَلي تُربَة الحُسين عليه السلام يَخرِقُ الحُجبُ السَّبعة. سجده کردن بر تربت امام حسين عليه السلام هفت حجاب را از (منع قبولي آن) نماز بر مي دارد. 2 - ذکر با تسبيح تربت سيّدالشّهداءبراي هر ذکر چهل حسنه ادامه ... بازدید: 1925 ورود امام حسين به کربلا در مورد ورود حضرت سيّدالشهداء ابي عبداللّه الحسين عليه السلام به سرزمين کربلا اختلاف است ولي اصحّ تواريخ در مورد ورود آن حضرت به اين سرزمين پر بلا روز دوم محرم الحرام سال 61 هجري مي باشد طبق روايت صحيح زماني که حضرت به آن زمين رسيده، پرسيدند اين سرزمين چه نام دارد؟ جواب دادند قادسيه، حضرت دوباره پرسيدند! آيا نام ديگري دارد؟ عرض کردند نينوا! حضرت باز فرمودند! آيا نام ديگري دارد؟ عرض ‍ ادامه ... بازدید: 1606 قدر کربلا امام صادق عليه السلام مي فرمايد: که هر کس يک روز در خدمت حضرت سيّد الشّهداء عليه السلام به سر برد (يعني در تربت کربلا، جايي که خون ابا عبداللّه الحسين عليه السلام و ياران و فرزندانش ظلما ريخته شد) در نامه اعمال او ثواب احياء هزار شب قدر نوشته مي شود.[1] . ياران چو از طليعه انوار کربلا پر نور گشته ديده زوّار کربلا صبح نشاط در نظرم شام تيره شد از صبح تيره فام شب تار ادامه ... بازدید: 1895 امام حسن عسگري و زوار کربلا و خراسان روايت شده که روزي دو نفر از محّبان، يکي از زيارت خراسان و ديگري از زيارت کربلا به شهر سرمن راي (سامرّا) وارد مي شدند پس احوالات را به خدمت امام حسن عسگري عليه السلام معروض داشتند آن حضرت، آن دو را پيشواز کردند، امّا در وقت مراجعت آن حضرت پياده تشريف مي آوردند، يکي از اصحاب عرض کرد: يابن رسول اللّه اسب سواري موجود است چرا سوار نمي شويد، فرمودند: به خود گوارا نمي بينم ادامه ... بازدید: 1705 (احترام امام زمان به تربت سيّدالشهدا (ع)) يکي از بانوان مؤمنه پرهيزگار به نام خديجه ظهوريان فرزند عباسعلي که هم اکنون قريب نود سال از عمر با برکت خود را پشت سر گذاشته و با آنکه نزديک ده سال است بر اثر سکته از پا در آمده و با کمک عصا خود را به اين سو و آن سو مي کشاند نماز جماعتش ترک نمي شود، نقل مي کند: حدود سي سال قبل مهر تربتي را که خود از کربلا آورده بودم ادامه ... بازدید: 1612 غبار کربلا مانع آتش فاضل کامل سيّد الواعظين مرحوم سيّد محمود امامي اصفهاني (رحمة اللّه عليه) نقل نموده اند: يکي از خلفاي بني مروان اولاد دار نمي شد به مقتضاي عقيده فاسد خود نذر کرد که اگر خدا پسري به او بدهد، او را بر سر راه زوّارهاي حضرت سيّدالشهداء عليه السلام بفرستد، و آنها را به قتل برساند. اتفاقا بعد از مدّتي خداوند پسري به او عطاء مي نمايد، تا اينکه بزرگ ميشود و به او وصيّت مي کند که ادامه ... بازدید: 2144 شهيدان کربلا بهترين انسانها کساني بودند که در کربلا به شهادت رسيدند، و در رکاب نور چشم حضرت صديقه طاهره (س) به فوز عظيم نائل آمدند. و بدان جهت خاک کربلا توتياي چشمان اؤلياء گرديد. کمال همنشين در من اثر کرد، و گر نه من همان خاکم که هستم. امّا در مورد تعداد و اسامي آن سعادتمندان اختلاف است ولي در بررسي اصحّ اقوال بعضي تعداد شاهدين عاشورا را هفتاد و دو نفر و بعضي هشتاد و چهار نفر ادامه ... بازدید: 1785 تابوت مرد عاصي و غبار کربلا مرحوم تاج الدّين حسن سلطان محمد(رضوان اللّه تعالي عليه) در کتاب خود مينويسد: در بغداد مرد فاسقي بود که هنگام احتضار وصيّت کرده بود که مرا ببريد نجف اشرف دفن کنيد شايد خداوند مرا بيامرزد و بخاطر حضرت امير المومنين عليه السلام ببخشد. چون وفات کرد قوم و خويشان او حسب الوصيّة او را غسل داده و کفن نمودند و در تابوتي گذاردند و بسوي نجف حمل کردند. شب حضرت امير عليه السلام به خواب بعضي از ادامه ... بازدید: 1531 يک دانه تسبيح از تربت کربلا شيخ طوسي قدس الله سره نقل فرموده که: حسين بن محمّد عبداللّه از پدرش نقل نمود، که گفت: در مسجد جامع مدينه نماز مي خواندم مردان غريبي را ديدم که به يک طرف نشسته با هم صحبت مي کردند. يکي به ديگري مي گفت: هيچ مي داني که بر من چه واقع شده، گفت: نه! گفت: مرا مرض داخلي بود که هيچ دکتري نتوانست آن مرض را تشخيص ‍ بدهد تا ديگر نا اميد شدم. ادامه ... بازدید: 1520 هيچکس را از کربلا به سوي جهنم نمي برد آخوند ملا محمّد کاظم هزارجريبي (رضوان الله عليه) فرمود: شنيدم از آقا ميرزا محمّد شهرستاني که عالم جليل القدري بود که بر جنازه سيد بحرالعلوم نماز خواند فرمود: من در اوايل جواني مجاورت زمين کربلا را اختيار کرده بودم رفيقي داشتم صالح و متقي، مجاور نجف اشرف بود، از اهل خاتون آباد، اسمش حاج حسن علي بود مکرر مرا تکليف مي کرد به نجف بروم و در آنجا مجاورت نمائيم، زيرا در کربلا قساوت مي آورد ادامه ... بازدید: 1350 مسلمان شدن به برکت خاک کربلا در زمان شاه صفوي سفيري (که در علوم رياضيه و نجوم مهارتي تمام داشت و گه گاهي هم از ضماير و اسرار و اخبار غيبيه مي گفت) از طرف دولت استعمارگر فرنگ به ايران آمد در آن زمان پايتخت ايران اصفهان بود وارد اصفهان شد تا که تحقيقي درباره ملت و اسلام کند و دليلي براي آن پيدا نمايد. سلطان وقتي او را ديد و از خيالاتش آگاهي پيدا کرد تمام علماي شهر اصفهان را ادامه ... بازدید: 1600 مشتي از خاک کربلا در دست علي حرثمه مي گويد: چون از جنگ صفين همراه علي عليه السلام برگشتيم، آن حضرت وارد کربلا شد. و در آن سرزمين نماز خواند. آن گاه مشتي از خاک کربلا برداشت و آنرا بوئيد سپس فرمود: واها لک يا تربة ليحشرنَّ منک قوم يدخلون الجنّة بغير حساب آه اي خاک! حقّا که از تو مردماني برانگيخته شوند که بدون حساب داخل بهشت گردند. وقتي حرثمه به نزد همسرش که از شيعيان علي عليه السلام بود بازگشت ماجرائي را که در ادامه ... بازدید: 1430 خاک کربلا هديه حضرت امام رضا تحفة المجالس - کرامات الحسينيه ج 1 ص 267. در کتاب مفاتيح الجنان به سند معتبر روايت شده که شخصي گفت: حضرت امام رضا عليه السلام براي من از خراسان بسته متاعي فرستاد چون بسته را باز کردم ديدم در ميان آن خاکي بود، از آن مردي که بسته را آورده بود پرسيدم که اين خاک چيست؟ گفت: خاک قبر حائر امام حسين عليه السلام است، تا به حال نشده که حضرت چيزي براي کسي بفرستد و ادامه ... بازدید: 3476 مناظره اي درباره سجده بر مهر و تربت امام حسين يکي از علماي اهل تسنّن که از فارغ التحصيلان دانشگاه «الازهر» مصر است به نام «شيخ محمد مرعي انطاکي» از اهالي سوريه، بر اثر تحقيقات دامنه دار به مذهب تشيّع گراييد، و در کتابي به نام «لماذا اخترت مذهب الشّيعه» علل گرايش خود را با ذکر مدارک متقن ذکر نموده است، در اينجا به يکي از مناظرات او با دانشمندان اهل تسنّن پيرامون سجده بر مهري که از تربت حسيني است. توجّه کنيد: محمد مرعي در ادامه ... بازدید: 1487 بي احترامي به تربت کربلا موسي ابن عبدالعزيز نقل نمود: در بغداد يوحنّاي نصراني مرا ديد و گفت، تو را به حقّ دين و پيغمبرت قسم ميدهم که اين شخص که در کربلا است و مردم او را زيارت مي کنند کيست؟ گفتم: پسر علي بن ابي طالب عليه السلام است و دختر زاده رسول آخر الزمان محمّد(ص) مي باشد و اسمش حضرت سيّد الشّهداء عليه السلام است چطور شد که اين سوال را از من ميکني؟ گفت قضيّه عجيبي دارم، گفتم بگو! ادامه ... بازدید: 1432 خاک حسين در دست پيامبر در روايت اهل سنت و شيعه مستندا نقل شده است که امّ سلمه همسر پيامبر (ص) مي گويد: روزي رسول خدا (ص) مشغول استراحت بودند که ديدم امام حسين عليه السلام وارد شدند، و بر سينه پيامبر(ص) نشستند، حضرت رسول (ص) فرمودند: مرحبا نور ديده ام، مرحبا ميوه دلم، چون نشستن حسين عليه السلام بر سينه پيامبر (ص) طولاني شد، پيش خودم گفتم! که شايد پيامبر(ص) ناراحت شوند، و جلو رفتم، تا حسين عليه السلام را ادامه ... بازدید: 1584 تربت کربلا در کفن مرحوم حاج مؤمن رحمة اللّه عليه، فرمود: مخدّره محترمه اي (که نماز جمعه اش را ترک نمي کرد) بمن خبر داد که مقدار نخودي تربت اصلي کربلا بمن رسيده و آن را جوف کفن خود گذارده ام، و هر سال روز عاشورا خوني مي شود، بطوري که رطوبت خونها به کفن سرايت مي کند و بعد تدريجا خشک ميشود. از آن مخدّره خواهش کردم که روز عاشورا را به منزلش بروم و آن را ببينم قبول ادامه ... بازدید: 1222 زمين کربلا مرحوم جنّت مکان حاج حسين نوري در دارالسلام خود نقل کرده است که در کتاب کلمه طيّبه از مرحوم ميرزا سيد علي صاحب شرح کبير که مي فرمايد: من عصرهاي پنجشنبه مواظبت داشتم به زيارت قبرهائي که در اطراف خيمه گاه است. شبي در عالم رؤيا ديدم که رفته ام به زيارت همان قبرها، ناگهان شنيدم هاتفي به زبان فارسي مي گويد: خوشا به حال کسي که در اين زمين مقدس (کربلا) مدفون شود، اگر چه ادامه ... بازدید: 1669 جنيان در کربلا پس از آن که امام حسين عليه السلام وارد کربلا شد ابن زياد تمام راههايي که به کربلا متّصل مي شد بست، تا کسي نتواند به کمک امام حسين عليه السلام بيايد، پنج نفر از شيعيان شبها حرکت ميکردند و روزها در گودالها خودشان را پنهان مي نمودند در يکي از قرّاء بين کوفه و کربلا در کوخي پنهان شده بودند که ناگهان دو نفر پير و جوان سفيد پوش ظاهر شدند و سلام کردند ادامه ... بازدید: 1016 مرور سلمان به کربلا روايت شده است، وقتي که جناب سلمان (ره) از جانب اميرالمؤمنين عليه السلام به حکومت مداين مأمور گرديد، و عازم مدائن شد، آن عالي مقام با کارواني همراه شد، و به درازگوشي سوار شده بود به منزل مي رفتند. و قانون آن جناب بود که يک فرسخ راه را سوار الاغ ميشد، و يک فرسخ راه را پياده مي رفت تا آن حيوان هم ناراحت نشود، و در ميان اهل قافله قانونِ مراعات احوال حيوانِ مرکوب ادامه ... بازدید: 1078 فيض گريستن به شهداي کربلا روزي شخصي بخدمت حضرت سيّدالساجدين عليه السلام رفته و استدعاي ضيافت از آن بزرگوار نمود و در بعضي از کتب مراثي نام آن شخص را زهري ذکر کرده اند و معروض داشت که بناي دامادي و عروس آوردن براي فرزند خودم دارم، استدعا از جناب شما دارم که با اهل بيت (ع) به خانه من تشريف آورده و خانه مرا رشک گلستان اِرَم فرماييد آن سرور در جواب فرمود: که بعد از شهادت پدر بزرگوار خود ادامه ... بازدید: 1137 وجه تسميه کربلا بعضي گفته اند: کربلا مشتق از کَربَله، بفتح کاف و باء موحده بر وزن عنفله، بمعني رخوت و نرمي است، يقال به کربله (اي رخوة في قدميه) بخاطر آنکه خاک کربلا نرم بود. و يا از کربلا است بمعني «الخالص الزّکي يقال کَربَل الحِنطَة اِذا انفّاها فسميت بذلک لان ارضها خالصة طيَّبة» و يا از کربل بر وزن جعفر است. و کربل نام علفي است که بسيار سرخ و برّاق مي باشد زيرا که از ادامه ... بازدید: 1148 تارک زيارت کربلا هارون بن خارجه از امام صادق عليه السلام روايت کرده است که: قال سئلته عمّن تَرَکَ زيارَة الحسين مِن غَيرِ مِلّة، فقال هذا الرّجل مِن اهل النّار. هارون مي گويد: سؤال کردم از امام صادق عليه السلام از کسي که ترک کرده است زيارت حسين عليه السلام را، حضرت فرمود: او از اهل جهنّم است. و در روايت ديگري ميباشد که، شخصي عرض کرد به امام صادق عليه السلام يابن رَسُول اللّه ما تَقُول فيمَن تَرَکَ زيارة الحسين ادامه ... بازدید: 10052 مشخصات و تاریخچه مرقد امام حسین اگر چه قبر حقيقى سيدالشهدا (ع) در دلها و قلبهاست كه بناى آن از دوران كودكى در سرزمين دل شيعيان و عاشقانش گذارده شد؛ اما مرقد شريف آن حضرت همواره از آثار و بركات متعددى برخوردار بوده است . ضريح مقدس و حرم مطهر امام حسين (ع) يادگارى از جان نثارى و فداكارى او و يارانش در راه خدا مى‏باشد. مرقدى ادامه ... بازدید: 2036 ثواب کربلا مقدّس زنجاني نوشته که در بعضي روايت وارد شده که در عوض هر درهمي که زائران امام حسين عليه السلام در خصوص زيارت آن حضرت مصرف کنند دوازده هزار شهر در بهشت از خداوند عالم به ايشان عطاء مي شود، و به هر قدمي که بر مي دارند ثواب هفتاد حجّ و هفتاد عمره مي باشد، و هر گاه در آن سفر بميرند ملائکه رحمت مشايعت ايشان مي کنند و حنوط و کفن او را ادامه ... بازدید: 26336 ثواب و فضائل زائر کربلا ثواب زائر قبر حسين عليه السلام: روايت شده است كه حضرت خاتم الانبياء (ص ) در خانه عايشه بود، حسين عليه السلام آمد، عايشه خواست مانع شود، رسول خدا(ص ) جريان آتيه حسين عليه السلام و مقامات او و زائرش را ذكر مى فرمايد: كه حسين عليه السلام در زمين كربلا كشته و مدفون مى گردد، هركس او را زيارت كند ثواب يك حجّ و يك عمره من به او ادامه ... بازدید: 1282 زائر حسين در کتاب کامل الزياره و وسايل و کتاب تحفة الزّاير، مجلسي مرحوم روايت نموده است از معاوية بن عمَّار که گفت: روزي بخدمت مولاي خود امام جعفرصادق عليه السلام مشرَّف شدم، ديدم آن سرور مشغول نماز است چون فارغ شدند، شنيدم که مناجات مي کرد با پروردگار خود و عرض ‍ مي کرد: اي خداوندي که مخصوص کرده اي آينده ما را به کرامت، و وعده داده اي ما را به شفاعت، و علوم رسالت را ادامه ... بازدید: 39347 فوائد بی نظیر زیارت کربلا در دنیا و آخرت در طول تاريخ انسانهايى بوده و هستند كه پس از مرگشان ، زندگى و حياتشان ادامه پيدا كرده و با مرگ بدنشان ، وجودشان و شخصيت و انديشه‏شان ادامه يافته است . مردان خدا و شخصيتهاى الهى، همانگونه كه در زمان حيات خويش استوانه دين و محور انسانيت و پشتوانه حق و عدالت هستند ، در زمان پس از مرگ نيز آرامگاه و زيارتگاهشان پشتوانه حق و ادامه ... بازدید: 1343 زيارت قبر حسين امان از آتش سيدالشهداء ص 245. مجلسي عليه الرحمه در بحار از جناب سليمان اعمش که از بزرگان شيعه و نزد همه مسلمين محترم و مورد اعتماد است نقل مي نمايد: که در کوفه شبي همسايه ام در خانه من بود در اثناء صحبت فضيلت زيارت امام حسين عليه السلام را در شب جمعه ذکر نمودم همسايه منکر بود. گذشت، فردا اعمش و چند نفر ديگر به کربلا رفتند، امّا همسايه را ديدند که زودتر از آنها و گريان ادامه ... بازدید: 9234 فضيلت كربلا بر مكه امام صادق عليه السلام فرمودند: مكه سخن گفت به كرامت هاى خداوند تفاخر نمود و گفت : كيست مانند من و حال آنكه خانه خدا روى من بنا شده و مردم از اطراف به جانب من مى آيند، چون مكّه تفاخر نمود وحى شد، كه اى مكّه بجاى خود باش ، نيست فضل خانه كه سبب فضل تو است در جنب فضل كربلا، مگر به مانند سوزنى كه در ادامه ... بازدید: 1289 جوار امام حسين بهتر از بهشت اگر کسي از گناهان مي ترسد و نمي داند که آيا توبه اش پذيرفته شده است يا خير؟ رسول خدا (ص) وعده فرموده است که زوّار قبر حسين عليه السلام و عزادارانش را تنها نگذارد، در وحشتها و ظلمتها از آنان فرياد رسي بفرمايد. در صحراي محشر که هر کس سر گرم خودش مي باشد عدّه اي در جوار امام حسين عليه السلام زير سايه عرش رحمتند، به قدري از مجالست با امام حسين عليه السلام ادامه ... بازدید: 29011 فوائد بی نظیر تربت امام حسین(ع) فضيلت و آثار و بركاتى كه براى تربت حسينى است ، براى هيچ تربتى و قطعه‏اى از قطعات زمين نيست . خاك كربلا قطعه‏اى از بهشت است كه خداوند قادر متعال به واسطه قدردانى از يك فداكار در راه دين كه تمام هستى خود را فدا كرده ، در آن خاك، بركت و فضيلت و شفا قرار داده است . كربلايش قطعه‏اى از جنت است‏ باب نور و باب ادامه ... بازدید: 1212 کربلا پاره اي از بهشت است قال رسول اللّه (ص): يا جابر زُر قبر الحسين عليه السلام بکربلا فانّ کربلا قطعة من الجنّة. رسول خدا (ص) فرمود:اي جابر زيارت کن قبر حسين عليه السلام را در کربلا، پس هر آينه کربلا پاره اي از بهشت است. خدا هم طول عمر به جابر داد و موفّق گرديد قبر حسين را زيارت نمايد. يقينا حديث مشهور زيارت جابر در روز اربعين را حسين عليه السلام شنيده ايد. اگر چشم بصيرتي باشد سزاوار است خاک کربلا ادامه ... بازدید: 6782 مناظره با اهل تسنن درباره تربت کربلا يكى از علماى اهل تسنّن كه از فارغ التحصيلان دانشگاه الازهر مصر است به نام شيخ محمد مرعى انطاكى از اهالى سوريه ، بر اثر تحقيقات دامنه دار به مذهب تشيّع گراييد، و در كتابى به نام لماذا اخترت مذهب الشّيعه علل گرايش خود را با ذكر مدارك متقن ذكر نموده است ، در اينجا به يكى از مناظرات او با دانشمندان اهل ادامه ... بازدید: 955 زيارت ملائکه از کربلا در کتاب کامل الزيارة روايت شده است که حق تعالي امر فرمود، به ملائکه که زيارت کنند موضع دفن حضرت سيّدالشّهداء عليه السلام را هزار سال پيش از شهادت آن بزرگوار، و همچنين روايت شده است که در وقت هر نماز از نمازهاي پنجگانه هفتاد هزار ملائک به زيارت آن سرور مشرّف ميشوند و تا روز قيامت نوبت زيارت به ايشان ميسّر نمي شود. [1] . خوشا بحال کسي در مني فداي تو گرديد که داعي تو ادامه ... بازدید: 5753 تربت بهشتی کربلا ، هدیه ملائک است در كتاب كامل الزيارة ازفخرالسّاجدين حضرت زين العابدين عليه السلام روايت شده است كه خداوند سبحان و تعالى كرب بلا را حرم امن و با بركت قرار داده بيست و چهار هزار سال قبل از آن كه كعبه را خلق نمايد، و چون حقّ تعالى در ابتداى قيامت زمين را به زلزله در مى آورد، و زمين كربلا را با خاكش نورانى و صاف بالا برند. پس آن ادامه ... بازدید: 1491 درجات کربلا زمين کربلا پنج درجه دارد. درجه اوّل - از آب و خاک است مثل باقي زمين ها و اراضي که درخت و گياه در آن ميرويد و زراعت ميشود. درجه دوّم - مقام فيض و رحمت است، که از اين خاک مقدّس بواسطه قبول نمودن آن خضوع و انکسار را، در عالم تکليف تکويني، بنا به حديث (و لا من ارض و لا مإ الّا عوقب لترک التواضع) که چنان فضيلت و رحمت در آن تربت ادامه ... بازدید: 8101 برکات حرم امام حسین علیه السلام آثار و بركات مرقد شريف و حرم مطهر سيدالشهدا (ع) عبارتند از: 1- مرقد حسينى ، نيروبخش است با ذكر اجمالى تحولاتى كه در عمارت مرقد مطهر امام حسين (ع) صورت گرفته است به خوبى معلوم مى‏گردد كه زيارت قبر آن حضرت در مبارزه با حكومت بنى عباس تأثير مهمى داشته است ، و به همين دليل بود كه عباسيان قبر آن امام را دشمن ادامه ... بازدید: 1125 کربلا قبه اسلام روايت از معصوم عليه السلام ميباشد که در حديثي مي فرمايد: و هي البقعة التي کانت قبّة الاسلام نجي اللّه فيه المؤمنين الّذي آمنوا مع نوح في الطوفان. امام عليه السلام فرمودند: و آن زمين کربلا بقعه اي است که قبّه براي اسلام ميباشد و خداوند نجات مي دهد بوسيله آن مؤمنين را مانند آن کساني که ايمان آوردند و با حضرت نوح عليه السلام در طوفان. [1] . مهر تو را به عالم امکان نمي دهم اين گنج ادامه ... بازدید: 7272 شفای مریضان با تربت کربلا شيخ اجل ، ابن قولويه ، استاد شيخ مفيد رحمه الله در كتاب كامل الزيارة به اسناد خود از محمد بن مسلم روايت كرده كه گفت : به مدينه رفتم و بيمار شدم . حضرت امام محمد باقر عليه السلام مقدارى آشاميدنى در ظرفى كه دستمال بالاى آن بود، به وسيله غلام خود برايم فرستاد و گفت : اين را بخور كه امام على عليه السلام به ادامه ... مقالات دیگر... پاداشهاى عظيم زیارت کربلا درجات بی نظیر سرزمین كربلا واجب بودن زیارت امام حسین (ع) تربت سرخ امام حسين (ع) به روایت همسر پيامبر (ص)
صفحه1 از2 شروع قبلی 1 2 بعدی پایان

برکات حضور در مجالس عزاداری امام حسین(ع)

گروه اجتماعی: رئیس عقیدتی نیروی انتظامی خرم‌آباد بهشتی شدن، یاری و مساعدت حضرت علی(ع) و فاطمه(س)، اظهار مودت و به‌جا آوردن حق اهل‎ بیت(ع) و احیای اوامر و دستورات ائمه‌اطهار(ع) را از برکات حضور در مجالس امام حسین(ع) عنوان کرد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، خداوند متعال در آیه ۱۵۵ سوره مبارکه بقره فرموده است: «وَلَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ».
برخی از مفسران در تفسیر این آیه مبارکه که می‌فرماید: «و قطعا شما را به چیزى از [قبیل] ترس و گرسنگى و کاهشى در اموال و جان‌ها و محصولات میآزماییم و مژده ده شکیبایان را»، گفته‌اند که آیه ۱۵۵ سوره بقره در وصف قیام عاشورا و امام حسین(ع) است.
امام حسین(ع) با ترس امتحان شد وقتی این امام همام در گودال قتل‌گاه قرار داشت ترسید که دشمن نسبت به اهل‌بیتش که ناموس خدا و پیامبر بودند، بی‌حرمتی کنند.
امام حسین(ع) در این هنگام با وجودی‌که قدرت ایستادن نداشت با زحمت فراوان روی پا ایستاد و خطاب به دشمن گفت: اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید.
امام حسین(ع) به گرسنگی و تشنگی امتحان شد این امام همام و کودکان و اهل‌بیت و یارانش بیشتر از آن‌که سختی تشنگی بکشند سختی گرسنگی کشیدند اما هیچ‌گاه به‌خاطر تشنگی و گرسنگی سر تعظیم پیش دشمن فرود نیاوردند.
همچنین، امام حسین(ع) به اموالش امتحان شد وقتی دشمن او را در قتل‌گاه به شهادت رساند همه چیزش را غارت کرد حتی انگشترش را همراه با انگشتش غارت کردند، امام حسین(ع) با از بین رفتن اموالش امتحان شد.
امام حسین(ع) با جانش هم امتحان شد این امام همام نه تنها جان خودش بلکه جان عزیزانش را نیز در راه خدا داد و با آن امتحان شد.
همه می‌دانیم ثمره و میوه هر کس در زندگی اولاد و فرزندانش است امام حسین(ع) با ثمره‌های زندگیش یعنی فرزندانش هم امتحان شد امام حسین(ع) طفل شیرخواره‌اش علی‌اصغر، فرزند رشیدش علی‌اکبر و دخترش حضرت رقیه را فدای دفاع از دین و اسلام کرد.
خداوند متعال در آیه ۱۵۷ فرموده است: «أُولَئِکَ عَلَیْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِکَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ؛ بر ایشان درودها و رحمتى از پروردگارشان [باد] و راه‏یافتگان [هم] خود ایشانند» پس این آیه مصداق امام حسین(ع) است که خداوند خطاب به او می‌فرماید: ای حسین تو و یاران و شیعیانت جزء هدایت‌شدگان هستید.
حجت‌الاسلام یدالله گوهری، از کارشناسان مذهبی لرستان در گفت‌وگو با خبرنگار ایکنا در رابطه با برکات مجالس عزای امام حسین(ع)، گفت: این روزها که ایام محرم است و مجالس امام حسین(ع) برپاست می‌طلبد دوستداران و محبان و ارادتمندان خاندان عصمت و طهارت در این مجالس حضور یابند و از فیض این مجالس بهره‌مند شوند.
وی افزود: یکی از برکات شرکت در مجالس عزای امام حسین(ع) این است که باعث ورود انسان به بهشت می‌شود، هر کس در مجلس امام حسین(ع) شرکت کند بهشتی می‌شود. چنان‌که در حدیث قدسی از پیامبراکرم(ص) خطاب به یاران و اصحابش نقل شده است: بروید در زمین وارد باغ‌های بهشت شوید، فرمودند: باغ‌های بهشتی در زمین کجاست، حضرت فرمود: هر جایی که در دنیا مجالسی برای امام حسین(ع) برپا شود، باغ‌های بهشت است.
گوهری با یادآوری این‌که براساس این حدیث قدسی هرجای این دنیا پرچم و مجلسی به نام امام حسین(ع) باشد و انسان به آن وارد شود، گویی وارد در باغ‌های بهشتی شده است، ادامه داد: از دیگر برکات حضور در مجالس امام حسین(ع) می‌توان از برکت در عمر و برکت در رزق و روزی نام برد چنان‌که خداوند متعال در حدیث قدسی فرموده است: هر کس برای مجلس حسین هزینه کند من چند برابر برایش جبران می‌کنم.
مسئول عقیدتی ـ سیاسی نیروی انتظامی خرم‌آباد مساعدت علی و فاطمه و ادای حق اهل‌بیت(ع) را از دیگر برکات شرکت در مجالس امام حسین(ع) بیان کرد و افزود: اهل‌بیت(ع) بر ما حقی دارند که ما باید ادا کنیم و یکی از راه‌های ادای حق آن‌ها حضور در مجالس امام حسین(ع) و برپایی مجلس برای امام حسین(ع) است.
گوهری ادامه داد: اظهار مودت و به‌جا آوردن حق اهل‌بیت(ع) را از دیگر برکات حضور در مجالس امام حسین(ع) برشمرد و گفت: پیامبر اکرم(ص) فرموده است: از مردم خواهان اجر و مزدی نیستم فقط مودت و دوستی با اهل‌بیتم را از آن‌ها خواهانم لذا اظهار مودت نسبت به اهل‌بیت پیامبراکرم(ص) با شرکت در مجالس امام حسین(ع) حاصل می‌شود.
این کارشناس مذهبی اضافه کرد: احیای اوامر و دستورات ائمه اطهار(ع) نیز دیگر برکت شرکت در مجالس امام حسین(ع) است در مجالس امام حسین(ع) قرآن قرائت می‌شود و حدیث و گفتار پیامبر(ص) گفته می‌شود و این احیای اوامر و دستورات ائمه‌اطهار(ع) است که به برکت شرکت در مجالس امام حسین(ع) به دست می‌آید.

روزی بزرگی، داستانی را برایم تعریف کرد که خیلی جالب بود. ایشان می‌گفت: اگر چه این داستان افسانه است اما خیلی جالبه!
«رئیس قبیله‌ای با افراد قبیله از مکانی عبور می‌کرد که ناگهان به یک مکان تاریک و ظلمانی رسیدند که رئیس قبیله به افراد گروه گفتند: هرچه روی زمین است را بردارید و در کوله پشتی های خودتون قرار بدهید، افراد قبیله وقتی با این حرف رئیس قبیله مواجه می‌شوند، تعدادی از آنها هر آنچه که در روی زمین بود در داخل کوله پشتی خود قرار دادند ولی در این بین نیز تعدادی از افراد نیز شروع به نق زدن کردند، که ما با این وضعیت تاریکی مطلق و همچنین سخت بودن حرکت کردن و راه رفتن، چگونه و چرا باید با این حالمان، کوله پشتی هایمان را نیز پر از سنگ و کلوخ کنیم. بهمین خاطر بعضی کوله هایشان را پر کردند و بعضی تا نصف و بعضی هم چیزی برنداشتند. اما افراد گروه وقتی به نور و روشنایی رسیدند همه ناراحت بودند چه آنکه کوله پشتی خود را پر کرده بود و چه آنکسی که تا نصف و حتی آنکسی که چیزی بر نداشته بود. چونکه تمام اجرام روی زمین طلا بود، همه افراد گروه می‌گفتند: ای کاش حداقل یک سنگریزه بیشتر بر می‌داشتیم.»
آن بزرگ نتیجه، این داستان را مثال بارز و جالبی برای این دنیا دانستند. که در این دنیا خداوند برای ما اعمالی قرار دادند ولی افراد به انجام آن کوشا نمی‌باشند و وقتی طلا بودن آن اعمال برای ما روشن می‌شود که حجابها و ظلمت ها در آن دنیا برای ما کنار رود. در آنجاست که افراد در قیامت ندای ای‌کاش، ای‌کاش سر می‌دهند که ای‌کاش می‌توانستیم به دنیا برگردیم که کارهای خوب انجام دهیم. از جمله کارهایی که علما حتی خود معصومین (علیهم السلام) برای ما خیلی سفارش کرده‌اند که ماهم باید در انجام آن کوشا باشیم عزاداری و شرکت در مجالس اباعبدالله می‌باشد.
که در یکی از روایات در مورد امام حسین (علیه السلام) اینطور بیان شده است، که انسان وقتی در این دنیا زندگی می‌کند سعی و تلاش در این دارد که به تکامل برسد و بالاترین درجه کمال برای انسان در این است که از بندگان صالح واقع گردد. ولی مجالس امام حسین خصوصیتی دارد که انسان حتی از مقام فرشتگان و ملائک مقرب هم بالاتر می‌رود. برهمین اساس در کتاب کامل الزیارات آمده است: «نهایت درجه کمال و ترقی تو آن است که از بندگان صالح خدا بشوی. در حالی که در وسائل حسینی چیزی است که شخص را از ملائک مقرب خداوند می‌گرداند، بلکه بالاتر از این اگر موجب تعجب نشود باید بگویم که شخص از کروبیان که سادات ملائکه مقرب هستند می‌شود.» [1]
همچنین امام صادق (علیه السلام) در فضائل حضرت می‌فرمایند:
«حسین بن علی (علیهما السلام) نزد پروردگارش جایگاه بلندی دارد و از آنجا به کربلا و کسانی که با او به شهادت رسیدند و نیز به زائرانش نظر می‌کند. او به نام‌های آنان و نام پدرانشان و جایگاهشان نزد خداوند عزوجل از خودشان به فرزندانشان آگاه تر است. حسین کسی را که بر او می‌گرید می‌بیند، برایش استغفار می‌کند و از پدرانش نیز تقاضا می‌کند برای او استغفار کنند. او می‌فرماید: اگر زیارت کننده‌ام می‌دانست که خداوندچه چیزی برای او مهیا نموده است، شادمانی‌اش بیش از عزاداری‌اش بود. زائر حسین در حالی از کربلا باز می‌گردد که هیچ گناهی بر او نیست.» [2]
از این دست روایات در فضایل امام حسین (علیه السلام) بسیار می‌باشد که یکی از بهترین کتب برای مراجعه کتاب کامل الزیارات ابن قولویه می‌باشد.
اما در مورد حضرت اباعبدالله از کرامات ایشان از علما نقل‌های بسیاری صورت گرفته است.
از پدر شیخ بهایی نقل می‌کنند که فرمود: «شبی به حرم سید الشهدا مشرف شدم وقت سحر شد، دیدم به صورت های مهیب و عجیبی آمدند و در حالی که زنجیری از آتش به دست آنها بود، سپس سر قبری رفتند، سپس سر قبری رفتند که صاحب آنرا همان روز دفن کرده بودند، نعشی را از آن قبر بیرون آوردند و آن زنجیر آتشین را به گردنش انداختند و گفتند: بد بخت تو لیاقت این سرزمین را نداری. خواستند او را بیرون ببرند که رو کرد به قبر حضرت سید الشهدا و عرض کرد: آقا من مهمان تو هستم، به تو پناه آورده‌ام. ناگهان دیدم در ضریح سیدالشهدا باز شد و آقا بیرون آمدند و به آن دونفر فرمودند: او را رها کنید زیرا به من پناه آورده است. پس غل و زنجیر آتشین را از گردنش برداشتند و رفتند.» [3]
یا توصیه و تاکید آیت الله بهجت در مورد مجالس روضه امام حسین (علیه السلام) بسیار دیده می‌شود:
«ایشان در وصیت‌نامه خود ذکر کرد که بعد از او از ثلث مانده‌هایش، مجلس عزا و روضه سید‌الشهدا علیه‌السلام اقامه شود. شاید منظور ایشان این بوده که اگر من در عمرم پنجاه سال مراسم گرفتم، کم است و بعد از من شما باز هم برایم مراسم روضه اباعبدالله را بگیرید.» [4]
از این دست سفارشات در مورد امام حسین (علیه السلام) بسیار دیده می‌شود.
اما شاید سوالی که به ذهن آید اینکه با این اوصاف و تفاسیر چرا باید به یاد وقایع عاشورا فقط عزاداری کرد؟
روشن است که باید در جامعه عواملی را ایجاد کرد تا احساسات و عواطف دینی مردم را تحریک کند و آنها را برانگیزاند تا کاری مشابه کار سیدالشهداء (علیه السلام) انجام دهند؛ راه او را ادامه دهند و نسبت به این امر مهم علاقه پیدا کنند. اما موضوع دیگری که در این جا مطرح می‌شود این است که یگانه راه برانگیختن احساسات و عواطف عزاداری و گریه نیست. عواطف انسان ممکن است با مراسم جشن و سرور هم تحریک شود.
اما نکته قابل توجه این است که احساسات و عواطف انواع مختلفی دارد. تحریک هر نوع احساسات و عواطف، باید با حادثه ی مربوط متناسب باشد. حادثه ای که بزرگ ترین نقش را در تاریخ اسلام ایفا کرد، حادثه‌ی شهادت ابی عبدالله بود. او بود که مسیر تاریخ اسلام را عوض کرد. او بود که درسی برای حرکت، برای نهضت، برای مقاومت و برای استقامت تا روز قیامت به انسان ها داد. برای آن که آن خاطره تجدید شود، فقط مجلس جشن و شادی کافی نیست. باید کاری متناسب با آن حادثه انجام داد. یعنی باید کاری کرد که حزن مردم برانگیخته شود، اشک از دیده ها جاری شود، شور و عشق در دل ها پدید آید و در این حادثه چیزی که می‌تواند چنین نقشی را بیافریند، همین مراسم عزاداری و گریستن و گریاندن دیگران است؛ در حالی که خندیدن و شادی کردن هیچ وقت نمی‌تواند این نقش را ایفا کند. خندیدن هیچ وقت آدم را شهادت طلب نمی‌کند. هیچ وقت انسان را به شلمچه نمی‌کشاند. هیچ وقت نمی‌توانست سختی ها و مصیبت های هشت سال جنگ را بر این مردم هموارسازد. روحیه جهاد و شهادت از سوز و اشک و عشق پدید می‌آید و عزاداری امام حسین (علیه السلام) بهترین راه برای وصول به این روحیه است. [5]
نتیجه: در این دنیا برای ما همه‌ی آثارِ اعمال و کارهایی که خداوند از ما خواسته است روشن نمی‌باشد اما می‌توانیم با اندکی تامل در دستورات معصومین (علیهم السلام) و اولیاءالله به مهم بودن بعضی از اعمال نسبت به دیگر اعمال پی‌ببریم که از جمله‌ی آن اعمالی که ائمه روی آن سفارش کرده‌اند شرکت در مجالس عزاداری امام حسین (علیه السلام) می‌باشد که یکی از برکات این مجالس تقویت روحیه‌ی مقاومت و ایثار و شهادت طلبی در این دنیا می‌باشد.
منبع بیشتر برای مطالعه:
آذرخش کربلا، آیت الله مصباح یزدی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پی نوشت:
[1]. کامل الزیارات، ابن قولویه، ص172. هفده مجلس، محمدعلی فراشّی، ص35.
[2]. بحارالانوار، ج 44، ص 281.
[3]. هزار و یک حکایت عرفانی، محمد نبی فربودی، ص152.
[4]. پایگاه مذهبی وارث.
[5]. آذرخش کربلا، آیت الله مصباح یزدی، ص26.