بسم الله الرّحمن الرّحیم

اگر دوست دارید :

از برکات حِرْزِ

حضرت جَوادُ الْاَئِمَّه علیه السلام بهره ببرید

اَوّلاً هر روز این حرز حضرت را بخوانید .

و ثانیاً :

حتماً این حِرْز را ،همراهِ خودْ داشته باشید .

امام جواد (ع) فرمود :

خود را به این دعا حرز کنید که اگر لشکرهای روم

و ترک را ملاقات کنید

و همگی به همراه جمیع اهل زمین علیه شما قیام کنند،

از ایشان به شما بدی نرسد و از همه آن ها ایمن باشید

ضمناً :

سفارش می شود که حتماً این حِرز مُبارک

را همراهِ فرزندانِ خودْ بگذارید .

تا اِن شٰاالله از خطرات و بلاها

حفظ شوند .

البته تا جائی که اجل انسان نرسیده باشد.

ضمناً سفارش می شود که این حرز

با خیر و برکت را در ماشین خود هم داشته باشید

زیرا برای جلوگیری از خطرات (بِاِذْنِ الله)

وجلوگیری از(چشمْ زخم)

بسیار مُوثِّر ومجرّب است .

و اما این حرز شریف ، این است:

بسم الله الرّحمن الرّحیم

یٰا نُورُ یا بُرهٰان یٰا مُبینُ یٰا مُنیر

یٰا رَبّ ،

اِکْفِنِى الشُّرُور وَ اٰفٰاتِ الدُّهُورْ ،

و اَسْئَلُکَ النَّجٰاةَ یَوْمَ یُنْفَخُ فِى الصُّورِ .

اى نور و اى دلیل روشن و اى آشکارکننده اى نور بخش

پروردگارا کفایتم کن از شرور

و از آفات روزگار و از تو میخواهم رهایى را در آنروزى که

، دمیده شود در صور

(سندحرز جواد علیه السلام بحار الانوار ج 50 ص 98 )

معنای حرز : یعنی محافظ

و نگهدارنده

........................................................

یکی از ختم های بسیار مجرب و مفید

برای گرفتن حاجات،

ختم صلوات بر امام جواد (علیه السلام) است؛ چرا که

لقب این بزرگوار جواد می‌باشد،

ایشان، در طول زندگی با برکت‌شان بسیار بخشنده بودند.

در امور دنیوی توسل به حضرت جواد(علیه‌السلام)

بسیار مجرب است و زود حاجت انسان برآورده می‌شود.

آیت الله کشمیری(رحمه‌الله‌علیه) می‌فرمودند،

برای برآمدن حوائج توسل به امام جواد(علیه‌السلام) بسیار مفید

است به این طریق که صلوات ختم کنید

و ثواب آن را به حضرت هدیه کنید. راه دیگر این است که سوره یس خوانده

شود و به روح این امام عزیز هدیه شود.

که برای برآمدن حوائج دنیوی، بسیار مفید است.[2]

خاصیت حرز امام جواد(علیه‌السلام)

حرز امام جواد(علیه‌السلام) یا انگشتری که حاوی این حرز باشد

برای حفظ از بلاها و بدی‌ها و هر چه که انسان از

آن می‌ترسد مفید است.[5]

خاطره‌ای جالب از اثرات این حرز مبارک

یکی طلبه‌ فاضل نقل می‌کند،

در سفری که به سوریه رفته بودم،

فرزند یکی از فرماندهان ارتش سوریه با من آشنا شد،

روزی با ناراحتی پیش من آمد و التماس دعا داشت،

گفتم اتفاقی افتاده که ناراحت هستی؟

گفت: پدرم که در جنگ با داعش محاصره شده

و کار وی سخت شده ،

و پیام داده که دعا کنید تا خطر رفع شود و نجات یابیم.

به او گفتم حرز امام جواد(علیه‌السلام) را می‌دهم،

به پدرت بگو که این را بنویسد و به بازوی خود ببندد

به خاطر این‌که ائمه(علیهم‌السلام)

از فرزندان پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) هستند

و پیش خدا، از مقام و بالایی برخوردارند.

این فرمانده نظامی با این‌که از اهل سنت بود،

این کار را انجام داده بود

و به برکت مقام امام جواد(علیه‌السلام)

خطر از آن‌ها دفع شد

و از محاصره جان سالم به در برده بودند.

این طلبه می‌گفت: این فرمانده و فرزند او

و نیروهای تحت امرش با این‌که از اهل سنت بودند،

علاقه بسیار وافری به امام جواد(علیه‌السلام) پیدا کرده

و ارادت آن‌ها به اهل بیت(علیهم‌السلام) دو چندان شده بود.

منظور از حرز چیست؟

حرز یعنی سپر دفاعی و عامل محافظت کننده. چون انسان همیشه در

معرض خطرها و بلاهاست ،

این حرزها که از طرف معصومین علیهم‌السلام دستور آن

صادر شده ، عامل محافظت کننده از خطرها

و بلاها می‌باشند که مردم یا آن را

می‌خوانند و یا به صورت نوشته همراه خود دارند .

حرز در لغت به معنای پناهگاه و چیزی است

که باعث حفاظت می‌شود

، و در اصطلاح به دعایی گفته می‌شود که

برای حفاظت از شر شیاطین ، جن ،

ظلم ستمگران ، گزندگان و . . . است.

برخی از حرزها قبل از وقوع ناگواری‌های

خاصی که ممکن است واقع شوند ،

خوانده می‌شود و برخی دیگر برای در امان

بودن از تمام ناگواری‌ها نوشته شده

و به گردن آویخته یا در جیب گذارده

می‌شود.

از اکثر پیشوایان معصوم شیعه

حرزهایی روایت شده که “سید بن

طاووس ره آن‌ها را نقل نموده است

و در باب پنجم از حاشیه‌ی کتاب ارزشمند

“مفاتیح الجنان ” نیز تعدادی از

آن‌ها آورده شده .

خواندن

و همراه داشتن حرز امام جواد(علیه السلام)

خیلی خوب است به طوریکه

مرحوم ایه الله بهاءالدینی(رحمة الله علیه) می فرمود:

دیدم که فردی با سنگ بزرگ بر سر فردی زد

ولی اتفاقی برای آن فرد نیفتاد

زیرا حرز امام جواد(علیه السلام) همراه او بود .

لطفا روی هر یک از مطالب زیر کلیک کنید

خواص ، آثار و برکات حرز امام جواد (علیه السلام )

– حرز امام جواد علیه السلام در بیان علمای بزرگ شیعه

– نکاتی در مورد حرز امام جواد (ع)

– نحوه نگهداری از حرز امام جواد (ع)

– نکاتی در مورد نوشتن حرز امام جواد (ع)

– کیفیت نماز قبل از بستن حرز امام جواد (ع)

– متن دعای حرز امام جواد (ع)

– متن دعای حرز کبیر امام جواد (ع)

– اسرار حرز امام جواد علیه السلام

– خرید حرز امام جواد

– انگشتر حرز امام جواد

– کانال حرز امام جواد

– طریقه نوشتن حرز امام جواد

– حرز امام جواد در مفاتیح

حرز امام جواد در چه صورتی اثرگذار می شود؟

کلیک کنید

معروف ترین حرز برای دفع بلایای زمینی

و آسمانی حرز امام جواد (ع) است.

امام جواد (ع) درباره این حرز می فرمایند:

خود را به این دعا، حرز کن که

اگر همه اهل زمین

علیه تو قیام کنند،

از همه آنها ایمن باشی.

فرق حرز، ذکر، ورد، تعویذ

ذکر: یاد خدا است؛ مثل گفتن سبحان الله و الله اکبر و…

ورد: به یک آیه یا سوره که همیشه

خوانده شود گفته می شود

و همه ائمه علیهم السلام ورد داشتند.

حرز: ذکر یا دعا یا حتی شعری که به منظور

محافظت از دشمن یا خطر یا چشم زخم همیشه

همراه خود داشته باشند.

(البته حرز ممکن است شیء باشد؛

مثلا سنگ عقیق و… اما اگر فقط دعا باشد

تعویذ یا عوذ خوانده می شود و

اگر گاهی دعا یا ذکر و گاهی شیء باشد

حرز نامیده می شود)

(به نقل از آیت الله دکتر احمد عابدی)

ماجرای عجیب حرز جواد الائمه علیه السلام

ام عیسی دختر مامون و همسر امام جواد علیه السلام است.

او زن بدی بود و امام جواد را بسیار اذیت می کرد.

روزی زنی آمد و گفت من زن جوادم!

ام عیسی عصبانی شد و نزد پدرش مامون رفت

و شکایت کرد.

مامون که مست بود به غلامش یاسر دستور داد

شمشیر را بیاورد. پس مامون به منزل امام جواد ع رفت

و امام را قطعه قطعه کرد!

وقتی مامون به هوش آمد دخترش ماوقع را

برای او گفت و مامون گفت:

اگر من این کار را کرده باشم این یک ننگ ابدی است.

در این لحظه یاسر آمد و گفت: جواد زنده است

و برای اطمینان یاسر به امام گفته بود

لباست را تبرکا به من بده ولی در واقع

منظورش دیدن وضعیت بدن امام بود

و دیده بود که بدن امام کاملا سالم است.

امام فرمود: علت اینکه آسیبی به من نرسید

همراه داشتن حرز است.

حتی وقتی امام شهید شد ام عیسی گریه کرد

به او گفتند تو که خیلی امام جواد را اذیت می کردی

پس چرا اینگونه گریه می کنی؟

او در پاسخ قصه حرز امام جواد را

به عنوان کرامتی که از آن حضرت

دیده بود بیان داشت.

مامون حرز را از امام خواست

و امام حرز را به مامون داد

(منبع: سید بن طاووس رحمه اللّه

درمهج الدعوات این ماجرا را از ابونصر همدانى

و او از حکیمه

دختر امام محمّد تقى علیه السلام نقل نموده است).

حرز دیگر امام جواد علیه السلام:

سوره حمد(تا آخر سوره) –

أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَکُمْ ما فِی الْأَرْضِ

وَ الْفُلْکَ تَجْرِی فِی الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَ یُمْسِکُ السَّماءَ

أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ

لَرَؤُفٌ رَحِیمٌ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْوَاحِدُ الْمَلِکُ [الدَّیَّانُ‏]

یَوْمَ الدِّینِ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ

بِلَا مُغَالَبَهٍ وَ تُعْطِی مَنْ تَشَاءُ بِلَا مَنٍّ

وَ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ وَ تَحْکُمُ مَا تُرِیدُ

وَ تُدَاوِلُ الْأَیَّامَ بَیْنَ النَّاسِ وَ تُرَکِّبُهُمْ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ

أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ عَلَى سُرَادِقِ الْمَجْدِ

وَ أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ

عَلَى سُرَادِقِ السَّرَائِرِ السَّابِقِ الْفَائِقِ

الْحَسَنِ الْجَمِیلِ النَّضِیرِ رَبِّ الْمَلَائِکَهِ الثَّمَانِیَهِ

وَ الْعَرْشِ الَّذِی لَا یَتَحَرَّکُ وَ أَسْأَلُکَ

بِالْعَیْنِ الَّتِی لَا تَنَامُ وَ بِالْحَیَاهِ الَّتِی لَا تَمُوتُ

وَ بِنُورِ وَجْهِکَ الَّذِی لَا یُطْفَأُ

وَ بِالاسْمِ الْأَکْبَرِ الْأَکْبَرِ الْأَکْبَرِ

وَ بِالاسْمِ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ الَّذِی .

هُوَ مُحِیطٌ بِمَلَکُوتِ السَّمَاوَاتِ وَ بالْأَرْضِ

وَ بِالاسْمِ الَّذِی أَشْرَقَتْ بِهِ الشَّمْسُ

وَ أَضَاءَ بِهِ الْقَمَرُ وَ سُجِّرَتْ بِهِ الْبُحُورُ

وَ نُصِبَتْ بِهِ الْجِبَالُ وَ بِالاسْمِ الَّذِی قَامَ بِهِ الْعَرْشُ

وَ الْکُرْسِیُّ وَ بِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ عَلَى

سُرَادِقِ الْعَرْشِ وَ بِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ

عَلَى سُرَادِقِ الْعَظَمَهِ وَ بِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ

عَلَى سُرَادِقِ الْبَهَاءِ وَ بِاسْمِکَ الْمَکْتُوبِ

عَلَى سُرَادِقِ الْقُدْرَهِ وَ بِاسْمِکَ الْعَزِیزِ

وَ بِأَسْمَائِکَ الْمُقَدَّسَاتِ الْمُکَرَّمَاتِ الْمَخْزُونَاتِ

فِی عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَکَ وَ أَسْأَلُکَ مِنْ خَیْرِکَ خَیْراً

مِمَّا أَرْجُو وَ أَعُوذُ بِعِزَّتِکَ وَ قُدْرَتِکَ مِنْ شَرِّ

مَا أَخَافُ وَ أَحْذَرُ وَ مَا لَا أَحْذَرُ

یَا صَاحِبَ مُحَمَّدٍ یَوْمَ حُنَیْنٍ وَ یَا صَاحِبَ عَلِیٍّ

یَوْمَ صِفِّینَ أَنْتَ یَا رَبِ‏ مُبِیرُ الْجَبَّارِینَ

وَ قَاصِمُ الْمُتَکَبِّرِینَ. أَسْأَلُکَ بِحَقِّ طه وَ یس

وَ الْقُرْآنِ الْعَظِیمِ وَ الْفُرْقَانِ الْحَکِیمِ أَنْ تُصَلِّیَ

عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَشُدَّ بِهِ

عَضُدَ صَاحِبِ هَذَا الْعَقْدِ وَ أَدْرَأُ بِکَ

فِی نَحْرِ کُلِّ جَبَّارٍ عَنِیدٍ وَ کُلِّ شَیْطَانٍ مَرِیدٍ

وَ عَدُوٍّ شَدِیدٍ وَ عَدُوٍّ مُنْکَرِ الْأَخْلَاقِ وَ اجْعَلْهُ

مِمَّنْ أَسْلَمَ إِلَیْکَ نَفْسَهُ

وَ فَوَّضَ إِلَیْکَ أَمْرَهُ وَ أَلْجَأَ إِلَیْکَ ظَهْرَهُ

اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذِهِ الْأَسْمَاءِ الَّتِی

ذَکَرْتُهَا وَ قَرَأْتُهَا وَ أَنْتَ أَعْرَفُ بِحَقِّهَا مِنِّی

وَ أَسْأَلُکَ یَا ذَا الْمَنِّ الْعَظِیمِ وَ الْجُودِ الْکَرِیمِ

وَلِیَّ الدَّعَوَاتِ الْمُسْتَجَابَاتِ

وَ الْکَلِمَاتِ التَّامَّاتِ وَ الْأَسْمَاءِ النَّافِذَاتِ

وَ أَسْأَلُکَ یَا نُورَ النَّهَارِ وَ یَا نُورَ اللَّیْلِ

وَ یَا نُورَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ وَ نُورَ النُّورِ وَ نُوراً یُضِی‏ءُ بِهِ کُلُّ نُورٍ

یَا عَالِمَ الْخَفِیَّاتِ کُلِّهَا فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ

وَ الْأَرْضِ وَ السَّمَاءِ وَ الْجِبَالِ

وَ أَسْأَلُکَ یَا مَنْ لَا یَفْنَى وَ لَا یَبِیدُ وَ لَا یَزُولُ

وَ لَا لَهُ شَیْ‏ءٌ مَوْصُوفٌ وَ لَا إِلَیْهِ حَدٌّ مَنْسُوبٌ

وَ لَا مَعَهُ إِلَهٌ وَ لَا إِلَهَ سِوَاهُ وَ لَا لَهُ فِی مُلْکِهِ شَرِیکٌ

وَ لَا تُضَافُ الْعِزَّهُ إِلَّا إِلَیْهِ لَمْ یَزَلْ بِالْعُلُومِ عَالِماً

وَ عَلَى الْعُلُومِ وَاقِفاً وَ لِلْأُمُورِ نَاظِماً

وَ بِالْکَیْنُونِیَّهِ عَالِماً وَ لِلتَّدْبِیرِ مُحْکِماً

وَ بِالْخَلْقِ بَصِیراً وَ بِالْأُمُورِ خَبِیراً أَنْتَ الَّذِی

خَشَعَتْ لَکَ الْأَصْوَاتُ وَ ضَلَّتْ فِیکَ الْأَحْلَامُ

وَ ضَاقَتْ دُونَکَ الْأَسْبَابُ وَ مَلَأَ کُلَّ شَیْ‏ءٍ نُورُکَ

وَ وَجِلَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ مِنْکَ وَ هَرَبَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ إِلَیْکَ

وَ تَوَکَّلَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ عَلَیْکَ وَ أَنْتَ الرَّفِیعُ فِی جَلَالِکَ

وَ أَنْتَ الْبَهِیُّ فِی جَمَالِکَ

وَ أَنْتَ الْعَظِیمُ فِی قُدْرَتِکَ وَ أَنْتَ الَّذِی لَا یُدْرِکُکَ شَیْ‏ءٌ

وَ أَنْتَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ الْعَظِیمُ

مُجِیبُ الدَّعَوَاتِ قَاضِی الْحَاجَاتِ مُفَرِّجُ الْکُرُبَاتِ وَلِیُّ النِّعَمَاتِ

یَا مَنْ هُوَ فِی عُلُوِّهِ دَانٍ وَ فِی دُنُوِّهِ عَالٍ

وَ فِی إِشْرَاقِهِ مُنِیرٌ وَ فِی سلطانه قَوِیٌّ

وَ فِی مُلْکِهِ عَزِیز

صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

وَ احْرُسْ صَاحِبَ هَذَا الْعَقْدِ وَ هَذَا الْحِرْزِ

وَ هَذَا الْکِتَابِ بِعَیْنِکَ الَّتِی لَا تَنَامُ

وَ اکْنُفْهُ بِرُکْنِکَ الَّذِی لَا یُرَامُ وَ ارْحَمْهُ بِقُدْرَتِکَ عَلَیْهِ

فَإِنَّهُ مَرْزُوقُکَ

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ

الذی لَا صَاحِبَهَ لَهُ وَ لَا وَلَدَ بِسْمِ اللَّهِ قَوِیِّ الشَّأْنِ

عَظِیمِ الْبُرْهَانِ شَدِیدِ السُّلْطَان مَا شَاءَ اللَّهُ کَانَ

وَ مَا لَمْ یَشَأْ لَمْ یَکُنْ أَشْهَدُ أَنَّ نُوحاً رَسُولُ اللَّهِ

وَ أَنَّ إِبْرَاهِیمَ خَلِیلُ اللَّهِ وَ أَنَّ مُوسَى کَلِیمُ اللَّهِ وَ نَجِیُّهُ

وَ أَنَّ عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِ وَ عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ

کَلِمَتُهُ وَ رُوحُهُ

وَ أَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ خَاتَمُ النَّبِیِّینَ

لَا نَبِیَّ بَعْدَهُ وَ أَسْأَلُکَ بِحَقِّ السَّاعَهِ

الَّتِی یُؤْتَى فِیهَا بِإِبْلِیسَ اللَّعِینِ یَوْمَ الْقِیَامَهِ

وَ یَقُولُ اللَّعِینُ فِی تِلْکَ السَّاعَهِ

وَ اللَّهِ مَا أَنَا إِلَّا مُهَیِّجُ مَرَدَهٍ اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ

وَ هُوَ الْقاهِرُ و هوالقادر

و هوالظاهر وَ هُوَ الْغَالِبُ لَهُ الْقُدْرَهُ السَّابِقَهُ

وَ هُوَ الْحَکِیمُ الْخَبِیرُ

اللَّهُمَّ وَ أَسْأَلُکَ بِحَقِّ هَذِهِ الْأَسْمَاءِ کُلِّهَا

وَ صِفَاتِهَاوصورتها وَ (صُوَرِهَا)

وَ هِیَ سُبْحَانَ الَّذِی خَلَقَ الْعَرْشَ وَ الْکُرْسِیَّ

وَ اسْتَوَى عَلَیْهِ أَسْأَلُکَ أَنْ تَصْرِفَ عَنْ صَاحِبِ کِتَابِی هَذَا

کُلَّ سُوءٍ وَ مَحْذُورٍ

فَهُوَ عَبْدُکَ وَ ابْنُ عَبْدِکَ وَ ابْنُ أَمَتِکَ‏

وَ أَنْتَ مَوْلَاهُ فَقِهِ اللَّهُمَّ یَا رَبِّ الْأَسْوَاءَ کُلَّهَا

وَ اقْمَعْ عَنْهُ أَبْصَارَ الظَّالِمِینَ وَ أَلْسِنَهَ الْمُعَانِدِینَ

وَ الْمُرِیدِینَ لَهُ بالسُّوءَ وَ الضُّرَّ

وَ ادْفَعْ عَنْهُ کُلَّ مَحْذُورٍ وَ مَخُوفٍ

وَ أَیُّ عَبْدٍ مِنْ عَبِیدِکَ أَوْ أَمَهٍ مِنْ إِمَائِکَ أَوْ سُلْطَانٍ مَارِدٍ

أَوْ شَیْطَانٍ أَوْ شَیْطَانَهٍ أَوْ جِنِّیٍّ أَوْ جِنِّیَّهٍ

أَوْ غُولٍ أَوْ غُولَهٍ أَرَادَ صَاحِبَ کِتَابِی هَذَا بِظُلْمٍ

أَوْ ضُرٍّ أَوْ مَکْرٍ أَوْ مَکْرُوهٍ أَوْ کَیْدٍ أَوْ خَدِیعَهٍ أَوْ نِکَایَهٍ

أَوْ سِعَایَهٍ أَوْ فَسَادٍ أَوْ غَرَقٍ أَوِ اصْطِلَامٍ

أَوْ عَطَبٍ أَوْ مُغَالَبَهٍ أَوْ غَدْرٍ أَوْ قَهْرٍ أَوْ هَتْکِ سِتْرٍ

أَوِ اقْتِدَارٍ أَوْ آفَهٍ أَوْ عَاهَهٍ

أَوْ قَتْلٍ أَوْ حَرَقٍ أَوِ انْتِقَامٍ أَوْ قَطْعٍ

أَوْ سِحْرٍ أَوْ مَسْخٍ أَوْ مَرَضٍ أَوْ سُقْمٍ

أَوْ بَرَصٍ أَوْ جُذَامٍ أَوْ بُؤْسٍ أَوْ فَاقَهٍ

أَوْ سَغَبٍ أَوْ عَطَشٍ أَوْ وَسْوَسَهٍ أَوْ نَقْصٍ فِی دِینٍ

أَوْ مَعِیشَهٍ فَاکْفِهِ بِمَا شِئْتَ

وَ کَیْفَ شِئْتَ وَ أَنَّى شِئْتَ إِنَّکَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ

وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ

وَ آلِهِ أَجْمَعِینَ وَ سَلَّمَ تَسْلِیماً کَثِیراً

وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ

(منبع: بحار الانوار، ج ۹۴ ص ۳۵۴-

این حرز را شیخ صدوق با سلسله سند متصل

و صحیح از حکیمه بنت جواد نقل کرده است).

نکات مهم هنگام نوشتن حرز

این حرز حتما باید با کاغذ

و قلمی که ساخته مسلمانان است نوشته شود

و الا اثری نخواهد داشت

(مثلا با نی و جوهر یا چوب کبریت و زعفران و

پوست یا کاغذ کاهی یا روی پارچه نوشته شود

یا با انگشت روی پیشانی بنویسد).

حتما نویسنده با وضو و رو به قبله باشد

و حروف کامل نوشته شوند؛

مثلا نون را نکشد و دقیقا به آن شکم بدهد

و هکذا سایر حروف

(به نقل از آیه الله دکتر احمد عابدی).

و چون خواهد که بر بازو بندد

وضـوى کـامل بگیرد و چهار رکعت نماز بخواند،

در هر رکعت(حمد) یک مرتبه و

(آیـه الکـرسـى) و (شـهـداللّه) و

(والشمس و ضحیها) و (اللیـل) و (تـوحـیـد)

هر کدام را هفت مرتبه و چون از نماز فارغ شود

بر بـازوى راسـت خـود بـنـدد

تـا در مـحـل سـخـتـی هـا و تـنـگـی هـا

بـه حـول و قـوه خـدا سـالم مـانـد.