حکم 

 

               نمازخواندن روی صندلی

         (1) اگربتواند ( اگر چه  با تکیه کردن به دیوار یا عصا،  

 

                                    یا خم شدن  باشد

 

          یا پاها  را  بیش ازحد بازگذاردن ،یا به شکل رکوع ) 

 

                                         بِایستد؛

 

                  اگر  روی صندلی  نماز بخواند  باطل است .

 

         زیرا: واجبی را ترک کرده  که می توانست انجام دهد .  

                                   ( مثل قیام )

 

       (2) اگر بتواند برای تشهد بنشیند و سجده ها                                      

                         را درست انجام دهد؛

 

       اگر روی صندلی نماز بخواند ،نمازش باطل است. زیرا:

 

                     درسجده اش، هفت موضع بدن ،

                            روی زمین قرار  نداشته .

 

      (3) اگر بتواند حتی یک رکعت از نماز را  ایستاده بخواند

 

               اگر تمام نماز را  روی صندلی  بنشیند

 

                        نمازش باطل است.

 

        زیرا واجبی را ترک کرده که می توانست انجام دهد،

 

                                  (مثل قیام در یک رکعت )

 

   (4) اگر بتواند حتی یک رکعت از سجده ها را درست انجام دهد؛

 

                 اگر روی صندلی نماز بخواند باطل است.

 

        زیرا : در سجده  ،هفت موضع بدن روی زمین قرار نداشته.

 

                        (1) به هیچ قِسْم نتواند  بِایستد.

 

             (2)  و به هیچ قِسم نتواند بنشیند و سجده کند .

 

                   (3)  و  به تشخیص پزشک حاذق یا به تشخیص  

                               

                           خودش یقین یا اطمینان دارد

 

            که ،اگر ایستاده نماز بخواند یا نشسته تشهد بخواند

 

                            یا بخاطر سجده رفتن 

 

                      بیماری عضلات بدن پیدا می کند

                                 یا برایش ضرر دلرد...

                        یا بیماری اش تشدید می شود

                        در این صورت نماز  روی صندلی  صحیح است .

                                                                                                                                                      (1)                  اگر «فقط» بتواند قبل از  تکبیرةالاحرام

 

                       قیام کند، واجب است  قیام کند

 

                   و پس از گفتن  تکبیرةالاحرام  بنشیند،

 

        (چون  قیام  موقع گفتن  تکبیرة الاحرام  واجب رکنی است)

 

          (2) اگر «فقط» بتواند قبل از رکوع  قیام  کند، 

 

                              واجب است  قیام کند

 

    و پس از قیام متصل به رکوع  و  رکوع، بقیه نمازش را  بنشیند.

 

         (چون قیام متصل به رکوع، واجبِ رُکنی  است).

 

   (3) اگر«فقط» بتواند سجده های یک رکعت را درست انجام دهد

 

             واجب است چنین کند و بقیه نمازش را بنشیند زیرا :

 

                   (چون قیام  موقع گفتن تکبیرة الاحرام ، واجب  رُکنی است)

 

            (4) نمازگزار  در سجده، باید  دو کف دست  را روی میز ...و

 

         دو سر  انگشت بزرگ  پا را  اگر می تواند  روی  زمین  قرار دهد .

 

 

 

1- در حال نشسته بعد از نیت، تکبیره الاحرام گفته شود.

2- پس از حمد و سوره هنگام رکوع سر را

تا روبروی زانوها یا تا جایی که ممکن است خم کنید.

3- پس از آن به حالت نشسته قرار گیرید

و سپس به سجده بروید. باید دقت کنید

حتی الامکان 7 قسمت از بدن که در سجده

باید بر زمین قرار گیرد -پیشانی،کف دو دست،

زانوها و سر دو انگشت بزرگ پاها-

در وضعیت صحیح باشد. یعنی حتما

هنگام سجده باید کف دست را روی میز گذاشته

و انگشت‎های شصت پا روی زمین قرار گیرند.

4- نکته مهم دیگر این است که مُهر باید روی

میز ثابت باشد و نمی توانید مُهر را با دست

برداشته و روی پیشانی خود قرار دهید.

پس دقت داشته باشید که مُهر را روی میز

در ارتفاعی که بتوانید سرتان را روی آن قرار دهید

به صورت ثابت قرار دهید.

5- رکعت دوم نیز به همین صورت انجام می شود

و در حال نشسته تشهد و سلام خوانده می‌شود.

رکعت‎های بعد نیز به همین صورت

 

 

 

به طور کلی:

فردی که از روی عذر، بر روی صندلی می‌نشیند و نماز می‌خواند، در صورتی که برای او ممکن است، بر اساس نظر برخی مراجع، باید در هنگام سجده نوک انگشتان پا را روی زمین قرار دهد، ولی چنانچه از این عمل معذور باشد، مطمئناً رعایت آن بر وی واجب نیست.

پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سۆال، چنین است:

حضرت آیة الله العظمی خامنه‌ای (مد ظله العالی):

در صورت امکان باید نوک انگشتان پا را روی زمین قرار دهد.

 

حضرت آیة الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی):

خیر واجب نیست.

 

حضرت آیة الله العظمی نوری همدانی(مد ظله العالی):

در فرض سۆال، برای شخص معذور رعایت موارد مذکور در سۆال، لازم نیست.

 

حضرت آیة الله العظمی صافی گلپایگانی (مد ظله العالی):

چنانچه شخص واقعاً نتواند سجده را به صورت متعارف انجام دهد و به صورت مورد سۆال عمل کند باید در زمان سجده نوک دو انگشت بزرگ را به هر مقدار ممکن است بر زمین بگذارد.

موضوعات مرتبط: احکام و مسائل شرعی