احکام جدید دائم السفر

به فتوای مقام معظم رهبری حفظه الله

https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&opi=89978449&url=https://www.leader.ir/fa/faq%3Fs%3D266&ved=2ahUKEwj0heiFoISGAxVahf0HHVPuAcgQFnoECBsQAQ&usg=AOvVaw1KRcW9DrT7Pzu5x06pHcwc

کلیک کنید احکام جدید دائم السفر رهبری

احکام سفر شغلی و وطن

آنکه شغلش مسافرت است یا سفر مقدمه شغل اوست

س ۶۴۱. کسی که سفر مقدمه شغل اوست،

آیا در سفر نمازش تمام و روزه اش صحیح است یا آن که این حکم اختصاص به کسی دارد که

شغل او حتماً مسافرت باشد؟

این گفته مرجع تقلید حضرت امام خمینی(قدّس سرّه) که می فرماید:

کسی که شغل او مسافرت است چه معنایی دارد؟

آیا کسی یافت می شودکه خود سفر شغل او باشد؟

زیرا چوپان و راننده و ملوان و غیر آن ها هم کارشان چوپانی و رانندگی و کشتیرانی است

و اصولاً کسی که سفر را به عنوان شغل خود برگزیده باشد، وجود ندارد.

ج. کسی که سفر مقدمه شغل اوست،

اگر بنای بر استمرار سفر داشته باشد به مقداری که عرفاً سفر لازمه شغلش محسوب شود

مثل این که قصد داشته باشد در طول هشت ماه یا نه ماه یا یکسال آینده

هفته ای یک روز برای شغلش به سفر رود

نمازش در سفرهای شغلی تمام و روزه اش صحیح است،

و چنانچه در وطن یا غیر وطن با نیت یا بدون نیت، ده روز بماند،

در اولین سفری که بعد از این اقامه عشره انجام می دهد، نمازش قصر است

و در کلمات فقها (رضوان الله علیهم) مراد از کسی که شغل او مسافرت است،

کسی است که قوام کار او به سفر است

مانند شغل هایی که در سؤال ذکر شده است.

س۱. ملاک تمام بودن نماز در سفر شغلی چیست؟

آیا تعدّد سفر لازم است

ج. برای تمام بودن نماز و صحت روزه

لازم است عرفاً سفر ،

شغل یا مقدمه شغل او محسوب شود؛

خواه با چند سفر باشد یا با یک سفر طولانی،

مانند کسی که یک مسیر دریایی طولانی را

برای شغل خود طی می کند.

س۲. معیار شغلی بودن سفر چیست ؟

ج. برای آنکه عرفاً سفر را سفر شغلی بدانند

سه چیز معتبر است:

الف) قصد انجام سفر شغلی.

ب) شروع سفر شغلی.

ج) قصد استمرار انجام سفر شغلی.

س۳. اگرشخصی در صدق عرفی شک داشته باشد

یعنی شک داشته باشد که

عرفاً مشمول حکم من شغله فی السفر می باشد یا خیر،

حکم نماز و روزه اش در سفر های کاری چیست ؟

ج. در فرض سوال نماز را قصر بخواند

و روزه اش صحیح نیست.

س۴.آیا صِرف علم اجمالی کارمندانی که

هرسال سفرهایی برای شغلشان خواهند داشت،

کفایت می کند

ولو اینکه دو یا سه سفر بیشتر نباشد،

یا اینکه باید حتماً تعداد مشخصی سفر

مثلا ًده سفر یا تعداد ایام مشخصی

مثلاً بیست روز یا یک ماه یا دو ماه را در سفر باشند

تا مشمول این حکم واقع شوند؟

ج. عدد خاصی معتبر نیست

لکن باید بنای بر استمرار سفر داشته باشد

به مقداریکه عرفاً سفر شغل

یا لازمه شغلش محسوب شود.

س۵. برای اینکه نماز در سفر شغلی تمام باشد

چه مقدار سفر لازم است

(با فرض اینکه قصد استمرار در سالهای آینده را ندارد)؟

ج. چنانچه بخواهد مدت طولانی

مثلاً حداقل سه ماه اشتغال به آن داشته باشد،

نمازش در سفرهای شغلی تمام است

و چنانچه مدت آن طولانی نباشد،

حکم سفر شغلی را ندارد و نماز او قصر است.


س۶. برای صدق شغل در این سه ماه

آیا لازم است که هر روز سفر برود؛

یا در ایام غیر تعطیل؛ یا هفته ای

سه چهار روز و یا اینکه اگر

در هر ده روز یک سفر کاری داشته باشد

به نحویکه ده روز در جایی اقامت نداشته باشد کافی است؟

ج. این مساله موکول به صدق عرفی است،

و ظاهراً قدر متیقن از این صدق آن است که در این مدت،

شاغل به نحو متعارف باشد

یعنی مستمراً سفر کند و به قدری که معمولاً اشخاص شاغل،

کار را تعطیل می کنند

(مثل ایام تعطیل و عزاداری و امثال آن) تعطیل کند.

س۷. کارمندی که در طول سال هفته ای یک بار

در ارتباط با شغلش به سفر می رود،

آیا در این سفر ها نمازش تمام است؟

ج. در فرض سؤال نمازش تمام است.


س۸. کارمندی که همیشه سفرش

کمتر از مسافت شرعی است،

اگر اتفاقاً یک سفر به میزان مسافت شرعی برود

وظیفه اش در این سفر چگونه است؟

ج. در فرض مرقوم نماز وی قصر است

و روزه اش صحیح نیست.

س۹. در صورتیکه کارمندی در وطن

یا غیر وطن خود ده روز اقامت کند

و هیچگونه مسافرتی نرفته باشد،

آیا بعد از آن باز هم در سفر شغلی نمازش تمام است؟

ج. در فرض سؤال،
در سفر اول نماز قصر و بعد ازآن، تمام است.


س۱۰. اگر کارمند بعد از اقامه عشره،
یک مسافرت شخصی برود
و بعد از آن به مسافرت کاری برود در اولین مسافرت کاری نمازش تمام است یا قصر ؟

ج. نمازش تمام است لکن
احتیاط به جمع بین قصر و تمام ترک نشود.


س۱۱. آیا در عدم تحقق اقامه عشره
قبل از سفر کاری،
لازم است سفر کاری نرفته باشد یا هر سفری را شامل می شود؟

ج. هر سفری را شامل می شود.


س۱۲. کارمندی که در ارتباط با شغلش
ده روز یا بیشتر در محل ماموریت مانده است،
حکم نماز وی در مسیر برگشت چگونه است؟

ج. در فرض سؤال نمازش قصر است.


س۱۳. درصورتیکه کارمندی بعد از اتمام ماموریت
به جهت کار های شخصی یک هفته یا بیشتر
در شهری که به آنجا اعزام شده،
بماند حکم نماز وی در مسیر برگشت چگونه است؟


ج. در صورتیکه ده روز در آن شهر نمانده باشد،
در مسیر برگشت بنا بر احتیاط نماز را جمع بخواند.


س۱۴. اگر کارمند برای سفر کاری
به مرکز استانی می رود
و بعد برای همان سفر کاری در شهر های آن استان نیز
ماموریتهایی را انجام می دهد،
مثلا ًهر روز به شهری می رود
و شب به مرکز استان برمی گردد،
آیا همه این سفر ها یک سفر محسوب می شود
و یا هر کدام سفر مستقلی است

ج. اگر به حدّ مسافت شرعی برسد،
هر کدام سفر مستقلی محسوب می شود.


س۱۵. اگر قبل یا بعد از سفر کاری
برای انجام کارشخصی چند روز زودتر می آید
و یا چند روز بیشتر می ماند،
حکم نماز در آن ایام چگونه است؟

ج. در هر دو صورت، نماز تمام است.


س۱۶. کسی که تازه وارد کاری که
لازمه اش انجام سفرهای متعدد شغلی است شده،
آیا در اولین سفر کاری
نمازش تمـام است
یا بایـد چند ســفر انجام شود
سپس نمازش تمـام میشود؟
ج. با توجه به آنچه که در جواب سوال دوّم بیان شد
از زمانیکه عرفاً سفر لازمه شغل ایشان محسوب شود
و لو از سفر اول، نمازش تمام است.


س۱۷. کارمندی که مشمول
من شغله فی السفر است،
اگر در هر سال سفر های کاری دیگری میرودکه
برای کار ثابت و همیشگی او نیست،
مثلاً سفر برای ماموریت آموزشی می رود
آیا در آن سفر هم نمازش تمام است؟
ج. بله، در آن سفر ها هم نمازش تمام است.


س۱۸. کارمندانی که درسفر های کاری
معمولاً خانواده را با خود همراه می برند
آیا نماز خانواده هم تابع نماز کارمند و تمام است؟
ج. تابع ایشان نیستند.


س۱۹. در تعیین مقدار مسافت شرعی
اکتفاء به نظر عرف آن منطقه کافی است
ولو مسامحی باشد
یا باید مکلف خودش بطور دقیق مسافت را محاسبه نماید؟
ج. باید به نحوی که اطمینان حاصل شود، محاسبه نماید.


س۲۰. آیا ملاکِ رسیدن مسافر به مقصد ،
رسیدن به اول شهر است یا رسیدن به منزل یا محل کار
یا نقطه مشخصی که قصد رفتن به آنجا را دارد؟


ج. اگر برای نقطه خاصی سفر نکرده
بلکه مقصود او خود شهر است،
اول شهر ملاک است،
اما اگر نقطه خاصی مد نظر اوست،
در محاسبه مسافت،
همان نقطه باید در نظر گرفته شود.


س۲۱. کارمندی که در حین ماموریت
به جهت کار شخصی ماموریت را رها کرده و برمی گردد،
حکم نمازش در سفر برگشت چگونه است؟

ج. نمازش در این سفر قصر است.


س۲۲. کارمندی که تردد شغلی دارد ،
اگر به سفر غیر شغلی برود، در صورتی که مراجعت از این سفر
رجوع به محل کار بوده و انگیزه رجوع نیز،
کاری بوده
آیا سفر شغلی محسوب می شود
یا غیر شغلی؟
ج. سفر شغلی محسوب و نماز در آن، تمام است
و روزه نیز صحیح است.


س۲۳. کسی که باید نمازش را در سفر تمام بخواند،
چنانچه نمازش را قصر خوانده است،
حکم نمازهایی که خوانده چیست؟


ج. باید اعاده یا قضا نماید.


س۲۴. کسی که باید نماز را
در سفر قصر بخواند
اگر به دلیل جهل به موضوع یا ندانستن خصوصیات مسأله
نمازش را تمام خوانده است ،
اکنون وظیفه اش چیست؟
ج. بنابر احتیاط، اعاده یا قضا نماید.


س۲۵. کسی که برای تحصیل
به شهری مسافرت می کند
و تحصیل او ارتباطی با شغل او ندارد،
حکم نماز و روزه اش در آن شهر محل تحصیل چگونه است؟


ج. بنا بر احتیاط واجب در سفر برای تحصیل علم
نمازش را به صورت تمام و قصر بخواند و روزه را بگیرد
و قضای آن را نیز بجا آورد و می تواند
در این مساله با رعایت شرایط عدول،
به مجتهد دیگر رجوع نماید.


س۲۶. حکم طلاب علوم دینی
در سفر برای تحصیل چیست ؟
ج. سفری که امثال محصلان علوم دینی
یا دانشجویان افسری برای تحصیلشان انجام می دهند
و با انجام آن در سِلک و حرفه خاصی قرار می گیرند،
سفر شغلی محسوب می شود؛
و نماز تمام و روزه صحیح است.




احکام وطن


س۲۷. معیار در وطن اصلی چیست؟
آیا صِرف تولد در مکانی
و یا وطن والدین بودن آنجا کفایت می کند،
یا اینکه رشد ونمو هم شرط است؟

ج. صِرف تولد ویا وطن والدین بودن
کافی و یا لازم نیست؛
بلکه مناط و میزان برای صدق وطن اصلی این است که
انسان در ابتدای زندگی
(یعنی دوران کودکی و نوجوانی)
در مکانی رشد ونمو پیدا کند و بزرگ شود.


س۲۸. اگر فردی در مقر موقت والدین که
وطن آنها نیست، متولد شده،
چند سال باید آنجا بماند
تا آن مکان وطن اصلی او محسوب شود؟


ج. این امر عرفی است و باید در تشخیص آن
از عرف استفسار کرد؛
البته مواردی از دو طرف یقینی است.
مثلاً اگر پانزده یا بیست سال بماند
یقیناً وطن صدق می کند و اگر دو سال بماند
صدق نمی کند
و مواردی که پس از مراجعه به عرف معلوم نشد
مقتضای قاعده در محل تولد احتیاط است
و در غیر محل تولد استصحاب عدم وطنیت جاری است.


س۲۹. معیار در وطن اتخاذی چیست؟
آیا قصد اقامت دائم شرط است؟

ج. برای اینکه مکانی وطن انسان محسوب شود
لازم است که آنجا را برای اقامت
(به طور دائم و یا بدون تعیین مدت)
انتخاب نموده و در آنجا زندگی نماید؛
البته اگر قصد داشته باشد
مدت مشخصی مثلاً ده سال یا پانزده سال
در جائی زندگی کند صدق عرفی وطن
در این صورت معلوم نیست
مگر آنکه بخواهد مدت خیلی طولانی
مثلاً چهل، پنجاه سال در آنجا بماند
که در آن صورت آن مکان وطن او محسوب می شود.


س۳۰. آیا در مکانی که قصد دارد همیشه بماند
صِرف نیت برای ترتب احکام وطن کافی است
یا اینکه لازم است
یک مدتی را در آغاز در آن مکان بماند
تا احکام وطن برای او جاری شود؟


ج. برای صدق وطن صِرف نیت کافی نیست
بلکه تلبس به لوازم وطنیت هم لازم است
مثلاً چنانچه کارهائی را انجام بدهد که
عادتاً انسان برای توطن در یک محلی آن کارها را می کند
(مثل تهیه منزل و راه انداختن کسب و کار)
و لو زمانی هم نماند
وطن صدق می کند و چنانچه لوازم توطن را فراهم نکند
باید مدتی بماند تا وطن برای او صدق کند.


س۳۱. فردی که بنادارد برای همیشه
یا سالیان متمادی سالی سه چهار ماه در محلی زندگی کند
آیا آنجا وطن او محسوب می شود؟


ج. اگر نیت توطن می کند در آن محل
و وسائل زندگی در وطن مانند خانه و امثال آن را
فراهم می نماید آنجا وطن دوم اوست.


س۳۲. آیا برای تمام بودن نماز
و صحیح بودن روزه لازم است که
وطن صدق کند و یا همینکه مسافر محسوب نشود
کفایت می کند؟


ج. در مکانی که بر او مسافر صدق نکند
نمازش تمام و وروزه صحیح است.


س۳۳. کسی که می خواهد مدتی
در شهری زندگی کند،
برای عدم صدق مسافر بر او چند سال بماند کفایت می کند؟


ج. این قضیه عرفی است
و علی الظاهر یکی دوسال کافی است.



از اینجا به بعد

استفتائات قدیم است

که بعضی از فتواهای قدیم

عوض شده است



س142. کسی که شغل او در سفر است،
اگر بین دو سفر شغلی بیش از ده روز فاصله بیفتد
ولی تمام این مدت (فاصله افتاده) را در وطن
یا محل اقامتش مستقرّ نبوده،
بلکه در ضمن آن برای سفر غیر شغلی
به اندازه مسافت شرعی یا کمتر از آن خارج شده،
حکمش چیست؟
ج) در فرض مذکور،
فاصله افتادن بين دو سفر شغلی
محقّق نشده است.
س143. اگر در زمان مرخصی به مسافرت
(مثلاً‌ قم یا مشهد) بروم هنگام برگشت
به وطن در بین مسیر تكلیف نماز چیست؟
ج) در سفر برای مرخصی و بين راه
نماز شكسته است
لكن اگر از آنجا
برای كار به وطن می‌آييد كه
فردای آن روز سر كار برويد
در بين راه
(اگر در محل مرخصی
ده روز در يك محل نمانده باشيد)
در برگشت نماز تمام است.
س134. وطن اینجانب
در یکی از شهرستان‌های مازندران است
که در حال حاضر در تهران مشغول به تحصیل و کار هستم.
من در پایان هر هفته به هشتگرد
به‌منظور صله ارحام می‌روم. از شنبه
تا چهارشنبه در تهران در کنار تحصیل
در دانشگاه مشغول به کار نیز هستم،
تقریباً هر 40 روز یک‌بار به مازندان می‌روم.
با توجه به اشتغال در تهران حکم نماز و روزه من چگونه است؟
ج) در سفر به هشتگرد به‌منظور صله ارحام،
حکم مسافر داريد
ولی در برگشت
به تهران که اشتغال به کار نيز داريد،
نماز تمام و روزه صحيح است
و در محل کار نيز نماز تمام و روزه
صحيح است و در سفر به وطن نيز
در مسير رفتن نماز شکسته است
ولی در برگشت به محل کار نماز تمام است.





به فتوای مقام معظم رهبری
ملاک تحقّق وطن اصلى:

س50. خانواده‌هايى که از وطن اصلى
هجرت کرده‌اند حکم نماز و روزه
فرزندان آنها با توجه به فرضيات زير چگونه است؟
الف: وطن اصلى پدر و مادر يزد است
ولى از آن اعراض نکرده‌اند،
ولى براى مدتى زياد (20 سال)
در قم سکنى گزيده‌اند برخى
از فرزندان متولد يزد و برخى متولد
قم هستند ولى همه در قم بزرگ شده‌اند
و سالى يک ماه گاهى 3 ماه
به همراه پدر و مادر به يزد رفته‌اند
و بقيه‌ى سال را قم بوده‌اند،
آيا نماز و روزه‌ى فرزندان در قم
و يزد هنگامى که قصد عشره ندارند
شکسته است يا کامل؟ب: در صورتى که پدر و مادر
در قم قصد توطن نکرده باشند
و به قدرى نمانده باشند که
عرفاً اهل قم محسوب شوند
حکم فرزندان آنها که بزرگ شده‌ى قم
هستند چگونه است؟ و پدر و مادر
چند سال که بمانند وطن‌شان محسوب مى‌شود؟
ج) اگر فرزند طبق نظر پدر ـ
که مقلّد مرجع ديگرى است ـ
عمل کرده و نمازش را در يزد
تمام خوانده و روزه گرفته است
ولى خود فرزند مقلد مقام معظم رهبرى
(دام ظله) بوده است آيا بايد
نمازهايى را که در يزد خوانده
و روزه‌هايى که گرفته را قضا کند يا خير؟
د: براى اينکه مکانى وطن (اتخاذى)
کسى محسوب شود چه شرايطى لازم است؟
جواب: الف: وطن اصلى پدر و مادر،
وطن فرزند او حساب نمى‌شود،
مگر آن که خود فرزند در آنجا متولد
و نشو و نما نموده باشد،

و يا بعد از بلوغ آنجا را وطن
براى خود اتخاذ کرده باشد.
ب: فرزندان اگر در قم متولد
و در آنجا نشو و نما نموده‌اند
آنجا وطن اصلى ايشان
محسوب است و پدر و مادر
اگر قصد زندگى در قم ندارند،
آنجا وطنشان محسوب نيست،
مگر آنکه مدت زيادى بمانند که
در نظر عرف اهل آنجا محسوب شوند.
ج: اگر نماز را در آنجا به جهت جهل
به خصوصيات سفر تمام خوانده
بنابر احتياط قضا و اعاده دارد.
د: در وطن اتخاذى، بايد يا در ابتدا
قصد زندگى دائم يا زندگى معتنابه
و يا مدت زيادى در آنجا بماند
که عرفاً آنجا وطن او محسوب شود.

احکام دائم السفر

س118. خواهشمند است

در مورد سفر براى شغل که فرموده‌ايد

«در سفر سوم نماز تمام است» بفرماييد:

شخصى که مکرّر براى شغلش

مسافرت مى‌کند اگر ده روز در وطن

و يا جاى ديگر اقامت کند آيا

در اين مورد هم در سفر سوم

نمازش تمام است و يا اينکه

پس از اقامت ده روز فقط

در سفر اول نمازش قصر مى‌باشد؟

ج) در صورت اقامت ده روز در يک محل

در بين سفرهاى شغلى فقط

در سفر اول بعد از اقامت ده روز نمازش قصر است.

اگر بین سفرهای شغلی 10 ثابت بماند....

س127. آيا در سفر شغلى كه نماز تمام است لازم است

در هر ده روز حداقل يك بار به محل كارش سفر كند

يا همين كه در يك مكان ده روز نماند ـ

ولو هر 15 روز يا 20 روز يا يك ماه

به محل كارش سفر كند ـ كافى است؟

ج) ملاك اين است كه بين دو سفر شغلى ده روز

در جايى اقامت نكند هر چند

فاصله بين دو سفر شغلى بيش از ده روز باشد.

س119. کسى که سفر شغلى

حداقل هر ده روز يک بار انجام مى‌دهد،

تا چه مدّت آن را ادامه دهد

حکم سفر شغلى بر آن مترتب مى‌شود؟

ج) ميزان صدق تکرّر سفر براى

شغل است، همين که کارى که

براى آن سفر مى‌کند شغل او

محسوب باشد ولو شغل دو سه ماهه،

و براى آن بدون تخلّل اقامت

ده روز در يک جا مکرّراً مسافرت مى‌کند،

در سفر شغلی نمازش تمام است.

س3. کسى که حداقل هر ده روز يک بار سفر شغلى انجام مى‌دهد،

تا چه مدّت آن را ادامه دهد حکم سفر شغلى بر آن مترتب مى‌شود؟

س113. کسى که رانندگى ماشين شغل ثابت و دائمى او نيست،

ولى براى مدت کوتاهى وظيفه رانندگى به او محوّل مى‏‌شود

مثل سربازانى که وظيفه رانندگى را در پادگان‌ها و پاسگاه‌ها

و غير آن‌ها بر عهده مى‏‌گيرند، آيا اين افراد حکم مسافر را دارند

يا آن‌که واجب است نماز خود را تمام خوانده و روزه بگيرند؟ج) اگر رانندگى ماشين در آن مدت موقت [دو، سه ماه در سال]

شغل آن‌ها محسوب شود، حکم ساير رانندگان را خواهند داشت.



سفر شغلى

154. اگر در خلال هر ده روز حداقل يك بار براى شغل،

سفر انجام شود و اين تردّد شغلى حداقل دو سه ماه

ادامه داشته باشد، نماز در سفرهاى شغلى ـ

در ابتداى شغل ـ

در مبدأ، مقصد و بين راه تمام و روزه صحيح است

و در سفرهاى شخصى حكم مسافر را دارد،

و اگر ده روز يا بيشتر در يك محلّ اقامت شود،

در سفر اول شغلى نماز شكسته و بعد از آن تمام است.

س114. اگر ماشينِ راننده‌‌‏اى بر اثر حادثه‌‌‏اى براى مدتى

متوقف شود و راننده براى تعمير و خريد لوازم به شهر ديگرى

مسافرت نمايد، با توجه به اين‌که با ماشين خود سفر نکرده،

آيا بايد در مانند اين سفر نمازش را تمام بخواند يا شکسته؟ج) اگر در اين سفر شغل او رانندگى نباشد و عرف هم

اين سفر را سفر شغلى نداند، حکم ديگر مسافران را خواهد داشت.س115. شخصى كارش رانندگى است كه البته نمازش تمام

و روزه‌اش صحيح است، حال اگر روزى به عنوان ملوان

يا ناخدا براى يك سفر دريايى سفر كند، نماز و روزه‌اش

در اين سفر دريايى چه حكمى دارد و همچنين بالعكس

اگر كسى كارش ملوانى و يا ناخدايى باشد

اگر روزى به عنوان راننده ماشين سفر كند،

نماز و روزه‌اش در اين سفر چه حكمى دارد؟ج) اگر سفر مذكور شغلى باشد،

نماز تمام و روزه صحيح است و در غير اين صورت قصر است.

10روز

بین سفرهای شغلی ،سفر شغلی نرفته

ولی سفر شخصی رفته

س142. کسى که شغل او در سفر است،

اگر بين دو سفر شغلى بيش از ده روز فاصله بيفتد

ولى تمام اين مدت (فاصله افتاده) را در وطن

يا محل اقامتش مستقرّ نبوده، بلکه در ضمن آن ب

راى سفر غير شغلى به اندازه مسافت



شرعى يا کمتر از آن خارج شده،

حکمش چيست؟

ج) در فرض مذکور، فاصله افتادن

بين دو سفر شغلى محقّق نشده است.س143. اگر در زمان مرخصى به مسافرت (مثلاً‌ قم يا مشهد)

بروم هنگام برگشت به وطن در بين مسير تكليف نماز چيست؟

ج) در سفر براى مرخصى و بين راه نماز شكسته است

لكن اگر از آنجا براى كار به وطن مى‌آييد كه فرداى آن روز

سر كار برويد در بين راه (اگر در محل مرخصى ده روز

در يك محل نمانده باشيد) نماز تمام است.
استفتائا
س129. مأمورین غیر محلی که هیچ‌گاه
ده روز در شهر محل کار نمی‏‌مانند،


ولی مسافرت آنان

کمتر از مسافت شرعی است،


از جهت تمام یا شکسته بودن نماز
چه وظیفه‌‌‏ای دارند؟
ج) در فرض سؤال،
هرگاه ده روز در جايی اقامت نكنند،
در غير سفر اول (و دوم در ابتدای كار)
سفرشان شغلی محسوب می‌شود
و در محل سكونت، محل كار
و بين آن دو نمازشان تمام است.