نقش افراد در آخر الزمان این است که
در کنار امام حسین علیه السلام زمان خود باشند،
نه در مقابل او؛ همین طور که در تعابیر دینی آمده:
کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا؛ یعنی هر روز
که بر ما می گذرد، در مظان آزمایش و امتحان هستیم.
در هر عصر و زمان، یزیدیانی هستند
که بر همانند امام حسین علیه السلام
که حامی دین و دیانت هستند، تیغ جفا و ظلم
سرازیر می کنند، و به خاطر خواسته های شیطانی خود،
دست به انجام هر کاری می زنند.
وقتی که با اهل بیت علیهم السلام همراه نبودیم
یا از آنها جلوتر رفتیم و یا عقب ماندیم،
عاقبتمان همان چیزی خواهد شد که نباید بشود.
پس لعن و گرفتاری نصیب دشمنان خدا
و دشمنان دوستان خدا است؛ نه محب خدا و محب دوستان خدا.
رسیدن به قله رفیع کمالات معنوی
و انسانی بدون دوستی اولیاء الهی ممکن نیست
و پذیرش اعمال و زحمات یک مسلمان در گرو محبت
و ولایت اهل بیت علیهم السلام می باشد.
در زیارت امین الله می خوانیم:
«خداوندا دل و جان مرا شیفته
اولیای برگزیده ات قرار ده و مرا در زمین و آسمانت محبوب گردان»
همچنین در زیارت جامعه کبیره می گوییم:
«فمعکم معکم لا مع عدوکم؛ ای
اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله
من با شما هستم، نه با دشمن شما»
پی نوشت ها:
موضوعات مرتبط: پاسخ به شبهات دینی
