آداب مخصوص

زیارت امام حسین علیه السلام :

چقدر  به جاست که

زائر حضرت سيّد الشّهدا عليه السّلام

 در راه زيارت انحضرت

و در حرم مطهر  انحضرت

چند مطلب را مراعات كند

اوّل:

پيش از آن كه از خانه بيرون رود،

سه روز روزه بدارد

و روز سوم غسل كند،

چنان كه امام صادق عليه السّلام

به صفوان دستور العمل دادند

و  زمانی که خواست

برای زيارت آن حضرت حرکت کند

اهل و عيال خود را نزد خود جمع كند

و بگوید :

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَوْدِعُكَ الْيَوْمَ نَفْسِي

وَ أَهْلِي وَ مَالِي وَ وُلْدِي

وَ كُلَّ مَنْ كَانَ مِنِّي بِسَبِيلٍ الشَّاهِدَ مِنْهُمْ وَ الْغَائِبَ

اللَّهُمَّ احْفَظْنَا [بِحِفْظِكَ ] بِحِفْظِ الْإِيمَانِ

وَ احْفَظْ عَلَيْنَا

اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا فِي حِرْزِكَ وَ لا تَسْلُبْنَا نِعْمَتَكَ

وَ لا تُغَيِّرْ مَا بِنَا مِنْ نِعْمَةٍ وَ عَافِيَةٍ

وَ زِدْنَا مِنْ فَضْلِكَ

إِنَّا إِلَيْكَ رَاغِبُونَ

خدايا من امروز  خودم را

به تو مى سپارم خودم و خاندانم

و مال و فرزاندم، و هركه را به شكلى از من بوده،

حاضرشان و غيبشان را.

خدايا نگهدار ما را با نگهداری ات،

به نگهدارى ايمان    و بر ما حافظ باش.

خدايا ما را در پناهت قرار ده،

و نعمتت را از ما مگير،

و  نعمت و سلامت كامل  که به ما دادی

تغيير مده،

و از فضلت بر ما بيفزا،

كه ما مشتاق به سوى توايم.

آنگاه از منزل خود با حال خشوع بيرون

برود   و  بسيار بگوید :

لا اله الاّ اللّه و اللّه اكبر و الحمد للّه

و ثناى خدا بر زبان جارى كند

و بر پيامبر و آلش صلّى اللّه عليه و آله و سلّم

صلوات فرستد

و به آرامى و وقار حركت كند،

روايت شده:

خدا از عرق زائر امام حسين عليه السّلام

از هر قطره اى هفتاد هزار فرشته خلق می كند،

كه خداى تعالى را تسبيح می كنند

و از خدا آمرزش مى خواهند براى زائر آن حضرت 

و زائران آن حضرت....

تا روز قيامت برپا شود.

دوم:

از حضرت امام صادق عليه السّلام نقل شده

چون به زيارت امام حسين عليه السّلام بروى،

آن حضرت را محزون و غمناك و ژوليده مو

و غبارآلود و گرسنه و تشنه زيارت كن

كه آن جناب با اين احوال شهيد شد ،

و حاجات خود را بخواه .....

سوم:

زائر در سفر زيارت آن حضرت توشه خود را

از غذاهاى لذيذ مانند بريانى و حلواجات قرار ندهد،

بلكه خوراكش را نان با شير يا ماست تهيّه ببيند.

از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود:

شنيدم جماعتى

به زيارت امام حسين عليه السّلام می روند،

و با خود سفره هايى برمى دارند كه

در آنها بزغاله هاى بريان و حلواجات هست،

اگر به زيارت قبر پدران يا دوستان خود بروند

قطعا اين خوراكي ها را با خود برنمی دارند.

چهارم:

از مسائلى كه در سفر زيارت

امام حسين عليه السّلام مستحب است،

تواضع و فروتنى و خشوع........

...........

نماز زیارت در حرم امام حسین علیه السلام

 از جمله اعمال

دو ركعت نماز است

در آن حرم مطهر نزد سر مقدس

رکعت اول سوره حمد و سوره سوره الرحمن

و رکعت دوم

سوره حمد و سوره سوره مُلْکْ

(تبارک الذی بیده الملک....)

سيد بن طاوس روايت كرده كه

هر کسی که این نماز زیارت را

درحرم امام حسین علیه السلام بخواند

خداوند  مى‏ نويسد براى او

بیست وپنج حج مقبول و مبرور

كه با رسول خدا صلى الله عليه و اله انجام داده باشد 

فضایل 15 گانه

زیارت امام حسین (علیه السلام)

یکی از اعمال بسیار سفارش شده

از سوی ائمه اطهار(علیه السلام)

زیارت امام حسین (علیه السلام)

در کربلا می باشد،

به نحوی که برای آن فضیلت های

بی شماری ذکر شده است،

1-هنگامی که فردی تصمیم به زیارت آن حضرت می گیرد

خداوند گناهانش را مورد بخشایش قرار می دهد

و هنگامی که در راه زیارت او گام می سپارد،

آن ها را از کارنامه عملش محو می نماید

و در مرحله بعد

کارهای شایسته اش را چند برابر می سازد

و همین گونه در هر مرحله ای

به کارهای نیک او افزوده می شود

تا وارد بهشت گردد.

هنگامی که آهنگ زیارت آن حضرت نموده و غسل کند،

پیامبر گرامی ندایش می دهد که:

«یا وفد الله! ابشروا بمرافقتی فی الجنه...؛

ای روی آورنده به خدا!

و ای میهمان او! بشارتت باد به همراهی من در بهشت،

و امیرمومنان (علیه السلام) به او ندا می دهد که:

انا ضامن لقضاء حوائجکم...؛

من ضامن برآورده شدن خواسته های شما هستم،

و آن دو گرامی از چپ و راست همراهیش می کنند

تا از زیارت بازگردد.

(بحارالانوار، ج101: 64)

2- هنگامی که در راه سفر و تهیه زاد و توشه

برای زیارت آن حضرت، هزینه نماید،

در برابر هر درهم

از هزینه اش پاداشی هم چون کوه «احد»

بدو ارزانی می دارند

و چند برابر آنچه انفاق نموده است

جایگزین آن می سازند

و همه بلاها را از او برمی گردانند،

از این رو در روایتی آمده است که:

خداوند برای هر درهم بخشش زائر حسین (علیه السلام)

در راه خدا، ده هزار درهم پاداش می دهد،

و فراتر از همه این پاداش های مادی

، خشنودی خدا و دعای خیر پیامبر،

علی و امامان نور (علیه السلام) است که

بدرقه راه اوست.

(بحارالانوار، ج101: 147)

3- هنگامی که از منزل خود خارج می شود

از جهات ششگانه او

ششصد فرشته او را همراهی می کنند.

(بحارالانوار، ج101: 68)

4- به هنگام راهپیمایی به سوی مرقد امام حسین(علیه السلام)،

به هر چیز و هر نقطه ای گام نهد دعایش می کنند.

(بحارالانوار، ج101: 14- 15)

5- هنگامی که در راه کوی دوست

، خورشید بر او بتابد گناهانش را،

بسان آتشی که هیزم را می بلعد

و نابود می کند، از بین می برد.

(بحارالانوار، ج101: 14-15)

6- هنگامی که از شدت حرارت هوا،

عرق می کند و یا رنج و خستگی بر او دست می دهد

روایت شده است که:

«از عرق او هفتاد هزار فرشته پدید می آید

که تا روز برپایی رستاخیز، ستایش خدا می کنند

و برای زائر حسین (علیه السلام)

بخشایش او را می طلبند.»

(بحارالانوار، ج101: 357)

7- هنگامی که با آب فرات، غسل زیارت می نماید

همه گناهانش می ریزد.

آنگاه پیامبر ضمن میهمان خدا خواندن او،

بشارت بهشت و همنشینی خود را به او می دهد

و امیر مومنان (علیه السلام) برآورده شدن خواسته ها

و برطرف ساختن گرفتاری

دنیا و آخرت او را تضمین می نماید.

(بحارالانوار، ج101: 64، 147)

8- هنگامی که پس از غسل زیارت،

به سوی او حرکت می کند،

به هر قدمی که برمی دارد و می نهد،

یکصد حج و یکصد عمره پذیرفته شده

و یکصد میدان جهاد به همراه پیامبر،

بر ضد بدترین دشمنان حق و عدالت،

پاداش دریافت می دارد.

(بحارالانوار، ج101: 87)

9- با نزدیک شدن به کوی دوست، گروه های مختلف فرشتگان،

در دسته های ده ها هزار،

به استقبال او می شتابند که از جمله آن ها

چهار هزار فرشته ای خواهند بود که روز عاشورا

برای یاری امام حسین(علیه السلام) اعلان آمادگی کردند

و او نپذیرفت و آن گاه از جانب خدا دستور یافتند تا

پس از شهادتش در آستان او باشند.

(بحارالانوار، ج44: 286)

10- هنگامی که زائر آن حضرت، مرقد منور ایشان را

با معرفت زیارت می کند، آن گرامی بدو نظر می افکند

و بر او دعا می کند و از پدر و نیای بزرگش نیز می خواهد

، تا او را دعا کنند. آن گاه فرشتگان و از آن پس همه پیامبران

او را دعا می کنند و سرانجام فرشتگان با او مصافحه می کنند

و بر چهره اش نشانی از نور عرش نقش می بندد

که این زائر مرقد فرزند پیامبر و مرقد پیشوای شهیدان است

. (بحارالانوار، ج101: 64؛ ج45: 182)

11- هنگامی که به سوی خاندانش برمی گردد،

گروه هایی از فرشتگان همراهیش می کنند

و جبرئیل و میکائیل و اسرافیل بدرقه اش می نمایند

و دو فرشته نگهبان او از او خداحافظی می کنند

و می گویند:

«ای دوست خدا! تو مورد بخشایش خدا قرار گرفته ای،

به راستی که تو از حزب خدا و پیامبر

و امامان نور هستی،

به خدای سوگند که نه تو آتش دوزخ را

خواهی دید و نه آتش دوزخ تو را

و نه به تو طمع خواهد کرد.»

(بحارالانوار، ج101: 24)

آنگاه ندا می دهند که: گوارا باد بر تو!

پاکیزه و رستگار شدی و بهشت نیز

به وجود تو مفتخر شد.

(بحارالانوار، ج101: 36)

12- هنگامی که پس از این زیارت،

به مدت یک سال یا دو سال بعد،

از دنیا برود فرشتگان در تشییع جنازه او حاضر

و برای او طلب بخشایش خدا می کنند.

و حسین (علیه السلام) به دیدارش می شتابد

. روایت است که آن حضرت فرمود:

«مَن زارنی فی حیاته، زُرتُهُ بَعد وفاته...؛

هر کسی مرا در زندگی اش زیارت کند،

پس از مردنش بازدیدش خواهم کرد.»

(بحارالانوار، ج101: 16، 18)


13- اگر زائر حسین (علیه السلام)

در راه زیارت او از دنیا برود،

فرشتگان پیکر او را تشییع می کنند

و از بهشت برای او حنوط و کفن می آورند

و بر روی کفن او می پوشانند.

و بر او نماز می گذارند و زیر پایش را

با بویی خوش و معطر، فرش می سازند.

و زمین را از دو سوی او کنار می زنند تا

جای قبر او فراخ و خوش باشد

و درهای رحمت آسمان به رویش

گشوده می شود و آن گاه آسایش و روزی خوش،

تا قیام قیامت بر او نازل می گردد.

(بحارالانوار، ج101: 78)

14- هنگامی که زائر آن حضرت

در راه زیارت او زندانی گردد

و یا کتک بخورد، از امام صادق (علیه السلام)

روایت شده است که:

به هر روز زندانی شدن یا کتک خوردن،

در روز قیامت پاداش و شادمانی خواهد داشت

و اگر پس از زندانی شدن کتک هم بخورد

برای هر ضربه ای، حوریه ای خواهد داشت

و برای هر دردی هزاران پاداش کار نیک

و محو هزاران گناه و دریافت هزاران درجه

و هم سخن پیامبر خواهد بود

تا از حساب رستاخیز نجات یابد

و فرشتگان عرش او را مورد مِهر قرار می دهند

و بدو گفته می شود آنچه دوست داری بخواه.

15- و نیز از امام صادق (علیه السلام) آمده است که:

اگر زائر حسین، در راه زیارت او کشته شود

با نخستین قطره خون، همه گناهانش

مورد بخشایش قرار می گیرد

و سرشت ملکوتی او بسان سرشت پیامبران

به گونه ای شستشو داده می شود که

از سرشت حیوانی کافران و فاسقان پاک و پاکیزه

و خالص می گردد، همین گونه قلب او

شستشو داده می شود و هر ناخالصی

از آن زدوده و لبریز از ایمان می گردد.

و در حالی خدا را ملاقات می کند که از همه ناخالصی ها

خالص است و شفاعت خاندان و هزاران نفر

از برادران دینی اش بدو ارزانی شده است.

فرشتگان به همراه جبرئیل و فرشته مرگ،

نماز او را می خوانند و کفن و حنوط او

از بهشت هدیه می گردد و آرامگاهش

بر او گسترده و نورباران می گردد.

دری از درهای بهشت به رویش گشوده می شود

و فرشتگان از بهشت بر او هدیه می آورند

و پس از هیجده روز، به ملکوت پر می کشد

و تا آستانه رستاخیز با دوستان خدا همچنان

در آنجا خواهد بود.

(بحارالانوار، ج101: 78؛

نشریه مکاتب و اندیشه: شماره 14)