توضیحی پیرامون جمله اذکروا موتاکم بالخیر
«از اموات به نیکی یاد کنید» فلسفه معاویه است!
اگر بخواهیم حقایق را بپوشانیم......
بدیهی است که این سخن به معنای آن نیست که
بدی اموات را جار بزنیم
بلکه منظور این است که
اگر رفتار غلط فردی
موجب انحرافی شده،
باید آن رفتار غلط ان شخص را
حتی اگر مرده باشد را بیان کرد
و به نقدش پرداخت
و البته در نقد هم نباید
از جاده انصاف و عدالت خارج شد.
طبعا رعایت این نکته، مرده و زنده ندارد.
عده ای با استناد به روایت
اذکروا موتاکم بالخیر،
تلاش می کنند تا پس از مرگ چهره ها
و شخصیت هایی که محبوب دلشان است،
باب هرگونه نقدی
نسبت به اقدامات آنها را ببندند،
در حالی که از نگاه
مرحوم آیت الله مجتبی تهرانی
و علامه شهید مرتضی مطهری،
این روایت جعلی
و این نحوه برخورد با اموات
بویژه کسانی که در امور جامعه اسلامی
تأثیرگذار بوده اند،
غلط و برنامه ریزی شده است.
بدیهی است که این سخن
به معنای آن نیست که بدی اموات را
جار بزنیم
بلکه منظور این است که
اگر رفتار غلط فردی موجب انحرافی شده،
باید آن را بیان کرد و به نقدش پرداخت
و البته در نقد هم نباید
از جاده انصاف و عدالت خارج شد.
طبعا رعایت این نکته، مرده و زنده ندارد.
آیت الله مجتبی تهرانی می فرماید:
«من دنبال مطلبی بودم
و فکر می کنم این قضیه
(اذکروا موتاکم بالخیر)
برای بعد از معاویه است،
وقتی که او مُرد،
یک سری مسائل رو شد،
یک سری رو بود، روتر شد.
کارهایی که کرده بود،
جنایاتی که کرده بود،
رو شد
و ظاهراً بعد از این مسائل بود که
این مطلب مطرح شد:
«اذکروا موتاکم بالخیر»
من این را از کلک های بنی امیه می دانم.
حالا که مرده است خوبی هایش را بگو،
بدی هایش را نگو.
می خواهم بگویم
چه طور اینها برنامه ریزی شده
در جامعه پیش می رفتند.
(درس اخلاق آیتالله مجتبی تهرانی
6 بهمن 90 / www.mojtaba-tehrani.ir)
شهید مرتضی مطهری بیان می کردند:
«در میان ما معروف است،
میگوییم: اذکروا موتاکم بالخیر
اسم این حرف را باید بگذاریم
#فلسفه_معاویهای که هر ... که رفت،
بگوییم پروندهاش بسته شد.
چرا بسته شد؟!
اتفاقا باید پرونده آنها باز باشد،
یعنی افرادی که
در سرنوشت آینده مؤثرند،
باید جامعه پرونده آنها را باز نگهدارد.
کتاب فلسفه تاریخ، ج1، ص205
نگاهی اجمالی به پرونده طلحه و زبیر
البته نباید گمان ببریم که با مرگ
طلحه و زبیر
خلق و منش طلحه و زبیر هم رخت بر بست،
بلکه تاریخ اسلام در ادوار مختلف،
طلحه و زبیرهای متعددی به خود دیده است
باید این پرونده ها باز باشد تا جامعه
خوبان را تحسین کندو بدها را مشمول لعنت
و نفرت و قضاوت قرار دهد .
البته این از لحاظ فقهی
مسأله معروفی است ، که
درباب غیبت میگویند
آیا غیبت راویان جایز است یا جایز نیست ؟
میگویند جایز است
و اسمش را میگذارند
" جرح و تعدیل "
یعنی اگر کسی راوی احادیث است که
شامل راوی تاریخ هم میشود
و من میدانم که این راوی آدم خوبی نبوده ،
فلان عیب و فلان عیب را داشته
و چنانچه من سکوت کنم
او را آدم صحیح و معتبر و ثقه میدانند
و به حرفش اعتماد میکنند ،
در اینجا من حق دارم در کتابم بنویسم
که این شخص آدم بدی بوده ،
فلان فسق را داشته ، کذاب بوده ،
و لهذا کتب " رجال " ما پر است
از جرح و تعدیل ها
درباب غیبت فقها مینویسند :
" یکی از مواردی که غیبت جایز است
غیبت اموات است به عنوان
جرح و تعدیل "
همین طور که آن جایز است این هم جایز است ...
موضوعات مرتبط: احادیث و سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ، پاسخ به شبهات دینی ، سیاسی
تاريخ : پنجشنبه یکم مهر ۱۳۹۵ | 2:13 | نویسنده : هیئت حسینی خور |
