‏

13- موزه ملی هنرهای قرن بیست و یکم مکسی MAXXI National Museum of 21st Century Arts (2009)

موزه ی هنرهای قرن بیست و یکم در رم، یکی دیگر از ساختمان های زاحا حدید می باشد. این جریان عظیم از بتن و فولاد دارای یک فضای باز و طراحی مدولار است که به خوبی توانسته ترتیبات هنری همیشه در حال تغییر را در خود جای دهد. در این طرح، تمرکز زیادی روی نور طبیعی و گذر نرم بین بخش ها و نمایشگاه های مختلف قرار گرفته است. ممکن است فکرکنید که این ساختمان آینده گرا تضاد زیادی با محیط رومی نئوکلاسیک اطراف خود دارد، اما آنگونه که پیداست این ساختمان به خوبی در این بافت حل شده و علت آن را نیز می توان در گذر نرم شهر به سمت آینده و ساختمان هایی مانند MAXXI و Renzo Piano’s Auditorium جست و جو نمود.

14- سایبان متروپل Metropol Parasol (2011)

سایبان متروپل تشکیلاتی به شکل درخت است که 85 پا بالاتر از مرکز شهر سویل اسپانیا قرار گرفته و به باور عده ای بزرگترین سازه ی چوبی در جهان است. این مجموعه یک موزه ی باستان شناسی و یک رستوران را در خود جای داده و همچنین سرپناهی برای بازار مرکزی زیرین خود فراهم نموده است. بدین ترتیب سایبان متروپل به خوبی خود را با فرهنگ روزمره ی شهر سویل یکپارچه نموده است. هرچند فرایند ساخت این پروژه با تاخیر، مشکلات مهندسی و هزینه های گزافی همراه شد، تاثیر مثبت آن بر شهر، مخصوصا هنگامی که نورانی می شود بسیار آشکار است.

15- مرکز ملی هنرهای نمایشی National Center of the Performing Arts (2007)

این مرکز با نام «تخم مرغ غول آسا» شناخته شده و یادآور موس های بسته بندی شده با آی مک های قدیمی اپل است. مرکز ملی هنرهای نمایشی پکن در میان دریاچه ای مصنوعی واقع شده و از تیتانیوم و شیشه ساخته شده است و در مجموع دارای 5452 صندلی می باشد. طراحی پول اندرو، ترکیبی از سادگی، نور و شفافیت است که در تضاد کامل با عظمت بینظیر شهر ممنوعه در کنار خود قرار داشته و نوید چین مدرن و جدید را می دهد.

16- موزه هنرهای اسلامی Museum of Islamic Art (2008)

داستان خلق موزه هنرهای اسلامی در دوهه به معمار مصالحه ناپذیر آن گره خورده است. زمانی که پروژه آغاز شد، اولین کار بیرون آوردن معمار 90 ساله ی مشهور از دوران بازنشستگی بود. I.M. Pei که برای اضافه کردن ملحقاتی زیبا به موزه هایی همچون گالری ملی هنر و لوور معروف است، برای الهام گرفتن 6 ماه را در دنیای اسلام سپری نمود. در انتها، وقتی Pei الهام گرفته و متقاعد شده بود که کار را بپذیرد، پیشنهاد داد که ساختمان روی جزیره ای ساخت دست بشر و به فاصله ی 60 متری از ساحل قرار گیرد تا جلوه ی بهتری داشته باشد و در حقیقت همین طور هم شد. ساختمان نهایی همان قدر که امضای Pei را بر خود دارد همان قدر هم اسلامی است. به نظر می رسد این ساختمان که از روی هم قرار گرفتن قطعات سنگی شکل گرفته، از هزاران سال قبل وجود داشته و این فکر را به ذهن متبادر می کند که سالیان سال نیز سرپا خواهد ماند.

17- مرکز گوزن های شمالی نروژی Norwegian Wild Reindeer Centre (2011)

این مرکز مشاهده ی کوچک که سرپناهی برای کوهنوردان و ماجراجویانی می باشد که از میان مناظر زیبای ایسلند عبور می کنند، در پارک ملیDovrefjell واقع شده است. این عمارت که از قاب فولاد خام ساخته شده، قرار است به مرور زمان زنگ زده و با منظر این منطقه بیشتر یکی شود. داخل این قاب، دیواری گسترده از چوب کاج روغن زده با شکلی ارگانیک قرار گرفته که قطعات آن با گیره های چوبی به هم متصل شده اند. یک دیوار شیشه ای بزرگ هم در ضلع جنوبی قرار گرفته تا دید به سمت مناظر طبیعی را حفظ کند. این کلبه در انزوایی زیبا بین محیط طبیعی قرار گرفته اما به دلیل استفاده از مصالح محلی و ساده ارتباط خود را با محیط اطراف حفظ می کند.

18- موزه ی هنری پاریش Parrish Art Museum (2012)

پردیس جدید موزه هنری پاریش در اصل قرار بود 30 ساختمان کوچک شبیه به استودیوی هنرمندان را در خود جای دهد، اما بحران اقتصادی سال 2007 اتفاق افتاد و باعث تغییراتی در برنامه شد. طرح ساده ی جدید شامل یک انبار 34000 متر مربعی در یک طبقه و با ساختاری منظم می شد. نتیجه ی این امر گالری هنری است که به طور شاخصی آمریکایی می باشد. علت این موضوع چه وابسته به طرح ساده، شکل آن که شبیه به خانه های روستایی است و یا محوطه ی اطراف لانگ آیلند باشد، به هر روی اینجا مکانی جادویی برای مشاهده ی برخی از بهترین استادان آمریکایی است که در واترمیل نیویورک واقع شده است.

19- کتابخانه مرکزی سیاتل Seattle Central Library (2004)

این مکان که با همان طرز فکر فرم، عملکرد را دیکته می کند ساخته شده، از همان روز اول قرار بود که جایگاه مقدسی برای کتاب ها باشد. سطوح عظیم شیشه ای در خدمت روشن کردن فضای داخل هستند و هر گونه تصور کتابخانه ی دلگیر را در هم می شکنند. از جمله ویژگی های داخلی می توان به «مارپیچ کتاب» پیوسته اشاره نمود، جلوه ای ناگسستنی از سیستم ده دهی Dewey که به صورت مارپیچی تا 4 طبقه بالا می رود. اتاق های مطالعه نیز جذابیت بیشتری را به این موزه ی زنده و پویا می دهند.

20- شارد The Shard (2012)

اهالی لندن تمایل زیادی برای نامگذاری ساختمان ها از روی نام حیوانات خانگی دارند، چه این نام گرکین، واکی تاکی یا شارد باشد. این ساختمان که اوایل با نام London Bridge Tower شناخته می شده، برجی شیشه ای با 87 طبقه است که بیشتر شبیه به یک هرم شفاف عجیب است. هرچند شارد از نظر تنوع معماری آنچنان شاخص نیست، اما این ساختمان بزرگ است و همین موضوع آنرا متمایز می گرداند. در تصویر خط آسمان لندن، سایر ساختمان ها در کنار شارد خیلی خیلی کوچک به نظر می رسند و همین موضوع کافی است که این بنا را تبدیل به یک نماد گرداند.

21- ساختمان دفتر استاتویل Statoil Office Building (2012)‎‏‎‎

اداره کل جدید استاتویل ساختمانی است که گنجایش 2500 کارمند را در محوطه ای اداری خارج از اسلو Oslo دارد. این ساختمان نمونه ای بسیار استادانه برای طراحی یک ساختمان بزرگ در هارمونی با محیط اطراف خود می باشد. دیوارهای عظیم و سفید رنگ ساختمان و چراغ های زرد کمرنگ امتدادی طبیعی از منظر این منطقه به نظر می رسند، در حالیکه اشکال عظیم هندسی در مقابل تپه های اطراف ایستادگی می کنند. هر بخش بدین گونه طراحی شده تا دیدهای استثنایی را به آبدره ی اسلو فراهم کند، محیط کاری نیز بدین صورت شکل می گیرد که هر کارمندی شایسته یک فضای کاری مناسب است. در مرکز ساختمان اداری یک فضای مرکزی عظیم با سقف شیشه ای محدب قرار گرفته که بر خواسته های دموکراتیک و جمعی دفتر تاکید می کند.